آیات آغازین

بسم الله الرحمن الرحیم (أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَأْتِکُمْ مَثَلُ الَّذينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِکُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا حَتَّي يَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتي‏ نَصْرُ اللهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللهِ قَريبٌ)(^[۱]) (می‌پنداريد به بهشت داخل خواهید شد؟ در حالی که هنوز سرگذشت کسانی را که پيش از شما بوده‌اند، بر سر شما نیامد؟ به ايشان سختی و رنج رسيد و به لرزه درآمدند، تا آنجا که پيامبر و مؤمنانی که با او بودند، گفتند: پس ياریِ خدا کِی خواهد رسيد؟ بدان که ياری خداوند نزديک است). (يُريدُ اللهُ لِيُبَيِّنَ لَکُمْ وَ يَهْدِيَکُمْ سُنَنَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِکُمْ وَ يَتُوبَ عَلَيْکُمْ وَ اللهُ عَليمٌ حَکيمٌ * وَ اللهُ يُريدُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْکُمْ وَ يُريدُ الَّذينَ يَتَّبِعُونَ الشَّهَواتِ أَنْ تَميلُوا مَيْلاً عَظيماً)(^[۲]) (خدا می‌خواهد برای شما آشکار کند و شما را به سنّت‌های پيشينيانتان راه بنمايد و توبه‌ی شما را بپذيرد، که خداوند دانای حکيم است * خدا می‌خواهد توبه‌ی شما را بپذيرد ولی آنان که از پِی شهوات می‌روند می‌‌خواهند شما به کجروی عظيمی در افتيد).