در داستان‌هاى ايشان عبرتی است

-در داستان‌هاى ايشان عبرتی است

حق تعالی می‌فرماید: «وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِي هَذَا الْقُرْآنِ مِن كُلِّ مَثَلٍ وَلَئِن جِئْتَهُم بِآيَةٍ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ أَنتُمْ إِلَّا مُبْطِلُونَ * كَذَلِكَ يَطْبَعُ اللهُ عَلَى قُلُوبِ الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ * فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللهِ حَقٌّ وَلَا يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لَا يُوقِنُونَ»^[۵۶] (به راستی ما در اين قرآن برای مردم از هر گونه مثلی آورده‌ايم و چون آيه‌ای برايشان بياوری آنان که کفر می‌ورزند خواهند گفت: شما جز بر باطل نيستيد * اينچنين خداوند بر دل‌های کسانی که از دانايی بی‌بهره اند، مُهر می‌نهد * پس صبر کن که وعده‌ی خدا حق است. مبادا آنان که به يقين نرسيده‌اند، تو را به خفّت و سبکی کشانند).

شایسته است که هر مسلمانی تاریخ بنی اسرائیل و رفتار ایشان با موسی و هارون(ع) و سپس با عیسی(ع) را مطالعه کند؛ چرا که برانگیخته شدن موسی و هارون(ع) قرابت بسیاری با برانگیخته شدن محمد و علی(ع) دارد، و آنچه برای موسی و هارون(ع) اتفاق افتاد با آنچه برای محمد و علی(ع) رخ داد تفاوت چندانی ندارد، و آنچه بنی اسرائیل در فاصله‌ی زمان‌های غیبت موسی یا پس از وفات موسی و هارون(ع) انجام دادند با آنچه این امّت پس از ارتحال رسول اکرم(ص) و سپس بعد از وفات علی(ع) انجام دادند، و پس از آن بعد از غیبت خاتم اوصیای محمد(ص) انجام دادند تفاوت چندانی ندارد. همان طور که بعثت عیسی(ع) برای بنی اسرائیل به بعثت محمد بن الحسن العسکری المهدی(ع) برای این امّت و آنچه مهدی(ع) از این امّت خواهد دید، بسیار نزدیک می‌باشد؛ آنچه مهدی(ع) از برخی علمای بد نهاد (علمای بی‌عمل) در این امّت خواهد دید تفاوت چندانی با آنچه عیسی(ع) از یهود و علمای بی‌عمل آنها دید، نخواهد داشت: «فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يتفكرون»^[۵۷] (پس این داستان‌ها را حکایت کن، شايد به انديشه درآیند).