پیوستها ۱
پیوست ۱
سفر موسی به مجمع البحرین · سید احمد الحسن
-پیوست ۱
ــ ابوسعید خدری دربارهی آیه «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ» گفته است که منظور، علی و فاطمه(ع) هستند، نه آن به این ظلم و ستم میکند و نه این به آن. و منظور آیهی «یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ» حسن و حسین(ع) میباشد. صلوات خداوند بر همهی آنها باد[۷۱].
ــ از ابن عباس نقل شده است که در آیات «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ * بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا یَبْغِیَانِ» منظور از «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ» علی و فاطمه(ع) است و منظور از «بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا یَبْغِیَانِ» پیامبر(ص) میباشد و منظور از «یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ» حسن و حسین(ع) میباشد[۷۲].
ــ از ابوذر نقل شده است که دربارهی آیهی «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ» گفت: منظور علی و فاطمه(ع) است و منظور از «یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ» حسن و حسین(ع) میباشد. چه کسی مانند این چهار نفر را دیده است: علی و فاطمه و حسن و حسین(ع). فقط انسان مؤمن آنها را دوست دارد و فقط انسان کافر با آنها دشمن است. پس با دوست داشتن اهل بیت، جزو مؤمنان باشید و با کینهورزی نسبت به آنها، جزو کافران نباشید تا در آتش افکنده نشوید[۷۳].
ــ از ابن عباس نقل شده است که فاطمه(ع) از گرسنگی و بیلباسی گریه کرد. پیامبر(ص) به او فرمود: «ای فاطمه، به شوهرت قانع باش؛ به خدا قسم که او در دنیا و آخرت سرور و سالار است» و بین آن دو آشتی برقرار کرد. آنگاه خداوند این آیه را نازل فرمود: «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ» خداوند میفرماید: «من دو دریا را فرستادم، علی بن ابیطالب(ع) دریای علم، و فاطمه(ع) دریای نبوت، به هم میرسند و متصل میشوند؛ من، خداوند، این وصلت را بین آن دو ایجاد کردهام. سپس فرمود: «بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ»
یعنی بین آن دو مانعی وجود دارد که همان رسول خدا(ص) میباشد. او مانع میشود که علی بن ابی طالب(ع) به خاطر دنیا غصه بخورد و غمگین شود و مانع میشود که فاطمه(ع) به خاطر دنیا با شوهرش مجادله کند. «فَبِأَیِّ آلَاء رَبِّکُمَا»: ای دو گروه جن و انس «تُکَذِّبَانِ» یعنی تکذیب ولایت علی(ع) و محبت نسبت به فاطمه زهرا(ع). «لؤلؤ» حسن است و «مرجان» حسین زیرا لؤلؤ بزرگ است و مرجان کوچک[۷۴].
ــ یحیی بن سعید قطان از امام صادق(ع) نقل کرده است که دربارهی آیات «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ * بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا یَبْغِیَانِ» فرمود: «علی(ع) و فاطمه(ع) دو دریای عمیق عِلم هستند که هیچ یک بر دیگری ظلم و طغیان نمیکند. «یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ» حسن و حسین(ع) هستند»[۷۵].
ــ از سفیان ثوری در تفسیر آیهی «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ * بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا یَبْغِیَانِ» نقل شده است که گفت: فاطمه و علی(ع) است و «یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ» حسن و حسین(ع) هستند[۷۶].
ــ از جابر از ابو جعفر امام باقر(ع) نقل شده است که دربارهی آیهی «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ» فرمود: «منظور علی و فاطمه(ع) است و منظور از «بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا یَبْغِیَانِ» نه علی بر فاطمه ظلم و ستم میکند و نه فاطمه بر علی. «یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ» حسن و حسین(ع) میباشد. چه کسی مانند این چهار نفر را دیده است: علی و فاطمه و حسن و حسین(ع). فقط انسان مؤمن آنها را دوست دارد و فقط انسان کافر با آنها دشمن است. پس با دوست داشتن اهل بیت، جزو مؤمنان باشید و با کینهورزی به آنها، جزو کافران نباشید تا در آتش افکنده نشوید»[۷۷].
ــ ابو قاسم علوی (گفت فرات برای ما روایت کرد) در روایتی «مُعَنعَن» (روایتی که از منابع مختلف، روایت میشود) از ابن عباس (رض) برای ما در تفسیر آیهی «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ» گفت: منظور علی و فاطمه(ع) است و منظور از «بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا یَبْغِیَانِ» رسول خدا است و «یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ» منظور، حسن است و حسین(ع) است[۷۸].
ــ از جعفر بن محمد صادق(ع) در تفسیر آیهی «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ * بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا یَبْغِیَانِ» نقل شده است که فرمود: «علی و فاطمه دو دریای ژرف و عمیقند که هیچ یک بر دیگری تجاوز نمیکند. پیامبر(ص) به نزدشان آمد و دو پایش را میان فاطمه و علی داخل کرد، «یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ» فرمود: حسن و حسین(ع) است»[۷۹].
ــ روزی از عبدالله بن مسعود (رض) در محفلی از مهاجرین و انصار، دربارهی « بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا یَبْغِیَانِ » سوال شد. وی گفت: «نه علی بر فاطمه ستم روا میدارد و نه فاطمه بر علی. علی را بر نعمتی كه خداوند برای او وعده داده، مسلط نمود و فاطمه را بر نعمتهای اختصاصی، مسلط نمود. فرزندانشان را به آنها متصل نمود و مانند حلقهی نوری هستند كه خداوند آنها را از اهل جنان (جمع بهشت) متمايز كرده است و اين به نگاه آنان به فاطمه برمیگردد. پس متنعم میشود و با نگاه فرزندانش خوشحال میشود و خداوند از فضل خود به هركس كه بخواهد ميدهد که اين لطيفتر و رحيمتر و واسعتر است. سپس اين آيه را تلاوت كرد: «يَتَنازَعُونَ فِيها كَأْساً * لا لَغْوٌ فِيها وَلا تَأْثِيمٌ» و در بين امير المؤمنين علی ابن ابي طالب و فاطمه و حسن و حسين هيچ تكلّفی نيست و هركس مقام خود را دارا است و به اندازهای كه چشم میتواند ببيند دارای نعمتها میباشند «فَيَوْمَئِذٍ لا يُسْئَلُ عَنْ ذَنْبِهِ إِنْسٌ وَلا جَانٌّ»[۸۰] (پس در آن روز هیچ انسان و جنی از گناهانش پرسیده نمیشود).
ــ از امام صادق(ع) در تفسیر آیهی «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ * بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا یَبْغِیَانِ» نقل شده است که فرمود: «علی و فاطمه دو دریای ژرف و عمیقند که هیچ یک بر دیگری تجاوز نمیکند». «یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ» فرمود: «حسن و حسین(ع) است»[۸۱].
ــ از جویبر از ضحاک در تفسیر آیهی «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ» نقل شده است که گفت: علی و فاطمهاند. منظور از «بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا یَبْغِیَانِ» پیامبر(ص) و منظور از «یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ» حسن و حسین(ع) است[۸۲].
ــ از محمد بن رستم از زاذان از سلمان در تفسیر آیهی «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ» نقل شده است که گفت: علی و فاطمهاند و منظور از «بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا یَبْغِیَانِ» پیامبر(ص) است و منظور از «یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ» حسن و حسین(ع) است[۸۳].
ــ از سعید بن جبیر از ابن عباس در تفسیر آیهی «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ» نقل شده است که گفت: علی و فاطمهاند و منظور از «بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا یَبْغِیَانِ» عشق و علاقهای دایمی است که هرگز نه منقطع میشود و نه به آخر میرسد و منظور از «یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ» حسن و حسین(ع) است[۸۴].
ــ از سعید بن جبیر از ابن عباس در تفسیر آیهی «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ» نقل شده است که گفت: علی و فاطمهاند و منظور از «بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا یَبْغِیَانِ» عشق و علاقهای دایمی است که هرگز نه منقطع میشود و نه به آخر میرسد و منظور از «یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ» حسن و حسین(ع) است[۸۵].
ــ از مجاهد از ابن عباس در تفسیر آیهی «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ» نقل شده است که گفت: علی و فاطمهاند و منظور از «بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا یَبْغِیَانِ» عشق و علاقه است و این دو به یکدیگر کینه نمیورزند و منظور از «یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ» حسن و حسین(ع) است[۸۶].
ــ در تفسیر ثعلبی در تفسیر این آیهی سورهی الرحمان «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا یَبْغِیَانِ .... یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ» با سند نقل شده است: «.... ابو حذیفه از سفیان ثوری برای ما نقل نموده است که مراد از «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا یَبْغِیَانِ» فاطمه و علی است و منظور از «یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ» حسن و حسین(ع) است»[۸۷].
ــ دربارهی سخن خداوند «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ» أنس گفته است علی و فاطمهاند و دربارهی «یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ» گفته است حسن و حسین(ع) هستند. و از ابن عباس: علی و فاطمه، «بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا یَبْغِیَانِ» پیامبر(ص)، « یَخْرُجُ مِنْهُمَا» حسن و حسین(ع)[۸۸].
ــ نعیم اصفهانی از آنچه در قرآن در مورد امیرالمؤمنین نازل شده است از حماد بن سلمه از.... از امام جعفر صادق(ع) دربارهی «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ» گفته است: «علی و فاطمه دو دریای عمیقاند که هیچ کدام بر دیگری برتری ندارند» و دربارهی « بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ»: «رسول الله» و «یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ»: «حسن و حسین(ع)»[۸۹].
ــ سید رضی در «مناقب الفاخرة»: (با ذکر سلسله راویان).... از ابو سعید خدری که گفت: از ابن عباس دربارهی سخن خداوند متعال «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ» سوال شد و گفت: علی و فاطمه(ع) هستند و «بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا یَبْغِیَانِ» پیامبر خدا(ص) و «یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ» حسین و حسین(ع) میباشند[۹۰].
ــ ابو علی طبرسی: از سلمان فارسی و سعید بن جبیر و سفیان ثوری روایت شده است که: «دو دریا، علی و فاطمه(ع) هستند، «بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا یَبْغِیَانِ» محمد، پیامبر خدا(ص) و «یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ» حسن و حسین(ع) میباشند[۹۱].
پاورقیها
- ↩[۷۱] - برهان: ج ۲۷ مج ۷ ص ۳۸۷ ؛ بحار الانوار: ج ۲۴ ص ۹۷ ؛ تاویل الآیات: ج ۲ ص ۶۳۶.
- ↩[۷۲] - برهان: ج ۲۷ مج ۷ ص ۳۸۷ ؛ بحار الانوار: ج ۲۴ ص ۹۷ ؛ تاویل الآیات: ج ۲ ص ۶۳۶ ؛ بحار الانوار: ج ۳۷ ص ۶۴ ؛ بحار الانوار: ج ۳۷ ص ۹۶.
- ↩[۷۳] - برهان: ج ۲۷ مج ۷ ص ۳۸۷ ؛ بحار الانوار: ج ۲۴ ص ۹۷ ؛ تاویل الآیات: ج ۲ ص ۶۳۶ ؛ بحار الانوار: ج ۳۷ ص ۶۴ ؛ تفسیر فرات کوفی: ص ۴۶۰.
- ↩[۷۴] - برهان: ج ۲۷ مج ۷ ص ۳۸۷ ؛ مناقب – ابن شهر آشوب: ج ۳ ص ۳۱۹ ؛ بحار الانوار: ج ۲۴ ص ۹۹
- ↩[۷۵] - برهان: ج ۲۷ مج ۷ ص ۳۸۷ ؛ خصال: ج ۱ ص ۶۵ ؛ قمی: ج ۲ ؛ بحار الانوار: ج ۲۴ ص ۹۸ و ج ۳۷ ص ۹۵.
- ↩[۷۶] - بحار الانوار: ج ۲۴ ص ۹۹ ؛ بحار الانوار: ج ۳۵ ص ۷۳.
- ↩[۷۷] - بحار الانوار: ج ۳۷ ص ۹۶.
- ↩[۷۸] - تفسیر فرات کوفی: ص ۴۵۹.
- ↩[۷۹] - تفسیر فرات کوفی: ص ۴۵۹.
- ↩[۸۰] - تفسیر فرات کوفی: ص ۴۶۱.
- ↩[۸۱] - روضة الواعظین: ج ۱ ص ۱۴۸.
- ↩[۸۲] - شواهد التنزیل: ج ۲ ص ۲۸۴.
- ↩[۸۳] - شواهد التنزیل: ج ۲ ص ۲۸۵.
- ↩[۸۴] - شواهد التنزیل: ج ۲ ص ۲۸۶.
- ↩[۸۵] - شواهد التنزیل: ج ۲ ص ۲۸۷.
- ↩[۸۶] - شواهد التنزیل: ج ۲ ص ۲۸۹.
- ↩[۸۷] - عمدة: ص ۳۹۹.
- ↩[۸۸] - کشف الغمة: ج ۱ ص ۳۲۳ ؛ بحار الانوار: ج ۳۷ ص ۹۶ ؛ کشف الیقین: ص ۴۰۰.
- ↩[۸۹] - مناقب: ج ۳ ص ۳۱۸.
- ↩[۹۰] - برهان: ج ۲۷ مج ۷ ص ۳۸۸.
- ↩[۹۱] - مجمع البیان: ج ۹ ص ۳۳۶.