فصلها
خمس و زکـات
سرگردانی یا راه به سوی خدا · سید احمدالحسن
در بعضی از خبرها وارد شده، کسی که زکات نمیدهد کافر است.[۸۹] امام باقر( فرمود: (بیشترین گرفتاری مردم در روز قیامت زمانی است که صاحب خمس برخیزد و بگوید: خدایا، خمس من)؛[۹۰] وامام زمان( فرمود: (اگر کسی از مال ما چیزی بخورد، در شکم او آتش است و وارد آتش میشود).[۹۱]
خمس و زکات را بپردازید که خیر دنیا و آخرت در آن است و باعث برکت و زیادشدن مال میشود. خداوند میفرماید: (إِنَّ الَّذِینَ یتْلُونَ کتَابَ اللَّهِ وَأَقَامُوا الصَّلاةَ وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرّاً وَعَلانِیةً یرْجُونَ تِجَارَةً لَنْ تَبُورَ * لِیوَفِّیهُمْ أُجُورَهُمْ وَیزِیدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّهُ غَفُورٌ شَکورٌ)؛[۹۲] (آنانکه کتاب خدا را میخوانند و نماز میگزارند و از آنچه به آنها دادهايم پنهانی و آشکارا انفاق میکنند، اميدوار به تجارتی هستند که هرگز زيان نمیکند * زيرا خدا پاداششان را به تمامی میدهد و از فضل خود بر آن میافزايد؛ او آمرزنده و پذيرای سپاس است).
مهمترین چیزی که باید در نظر داشته باشیم و بدانیم، این است که آنکه مالش را در راه خدا انفاق نمیکند جانش را هم در راه خدا نمیدهد. کسی که خمس و زکات نمیدهد، به همراه و در صف امام حجت( نمیجنگد، حتی بعید نیست در مقابل و برضد امام( بجنگد؛ آن زمان که عدالت امام( با مصالح شخصیاش همخوانی نداشته باشد. اگر به این موضوع، منصفانه نگاه کنیم میبینیم که اموال دنیا تماماً از آنِ خداست و او مالک حقیقی همه چیز است؛ با این حال، خداوند چهار قسمت از پنج قسمت را به ما بخشیده و یک قسمت را برای خود برداشته و واجب فرموده است که خمس و زکات را پرداخت کنیم تا اطاعتمان از خداوند و دوستیمان را به او و رسولش(ص) و ذریۀ او(ع) نشان دهیم. خداوند نیازی به این مال ندارد و اگر پرداخت نمودی، امروز آن را برای فقرا و تنگدستان انفاق میکنی.
مثال: صاحب مزرعه، مزرعۀ خود را در اختیار کارگران قرار داده و به آنها گفته است روی این زمین کار کنید، چهارپنجم محصول مال خودتان و یکپنجم باقیمانده را به همسایگان فقیر خود بدهید، زیرا من نمیخواهم آنها گرسنه وعریان بمانند. کارگران طمع کردند و آن یک قسمت را هم برای خود برداشتند. حال آیا بخشندگی صاحب مزرعه و خساست کارگران مزرعه را ملاحظه مینمایید؟! والحمد لله ربالعالمین.
پاورقیها
- ↩[۸۹] از امام صادق( از پدرانش( روایت شده است، در وصیت پیامبر( به علی( که فرمود: (ای علی، ده گروه از این امت به خداوند کافر هستند - و آنها را نام میبرد تا کسی که زکات نمیدهد- سپس فرمود: ای علی، هرکس به اندازۀ یک قیراط از زکات مالش را ندهد مؤمن نیست، مسلمان نیست و کرامتی ندارد. ای علی، ترک کنندۀ زکات، از خداوند تقاضا میکند به این دنیا بازگردانیده شود و این سخن خداوند است که میفرماید: (حَتَّى إِذَا جَاء أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ(؛ (چون یکیشان را مرگ فرا رسد، گوید: ای پروردگار من، مرا بازگردان). وسائلالشیعه (آلالبیت): ج ۹، ص ۳۴
- ↩[۹۰] کافی: ج ۱، ص ۵۴۷؛ من لا یحضرهالفقیه: ج ۲، ص ۴۳
- ↩[۹۱] کمالالدین و تمامالنعمة: ص ۵۲۱؛ وسائلالشیعه (آل البیت): ج ۹، ص ۵۴۱
- ↩[۹۲] فاطر: ۲۹-۳۰