پیوست چهارم:

-پیوست چهارم:

آماده شدن ۳۱۳ نفر

عبدالعظیم حسنی می‌گوید: (به محمد بن علی بن موسی (ع) عرض کردم: من امیدارم که شما قائم اهل بیت باشید، که زمین را پر از عدل و داد می‌کنید، همان‌طور که از ظلم و ستم پر شده است. ایشان(ع) فرمود: ای ابوالقاسم! هیچ یک از ما نیست، مگر این‌که قائم به دستور خداوند عزوجل و هدایت‌کننده به دین خداوند است. ولی قائمی که خداوند به وسیله‌ی او زمین را از اهل کفر و انکار پاک می‌کند، و آن را پر از عدل می‌کند، اوست که ولادتش بر مردم پنهان است و شخصیت او بر آنان پنهان است و نامیدن او بر آنان حرام است و او هم‌نام رسول‌الله ( و هم‌کنیه‌ی اوست؛ و اوست که زمین برایش پیچیده می‌شود و هر سختی برایش رام می‌شود و یارانش که به اندازه‌ی اهل بدر، ۳۱۳ مرد هستند، از اطراف برایش جمع می‌شوند و این همان سخن خداوند عزوجل است: (أَینَ ما تَكُونُوا یأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمیعاً إِنَّ اللَّهَ عَلی‏ كُلِّ شَی‏ءٍ قَدیرِ) (هر‌ كجا كه باشید، خداوند همگی شما را [به سوی خود باز] می‌آورد. در حقیقت ‏خدا بر همه چیز تواناست). وقتی که این تعداد از اهل اخلاص برایش جمع شوند، خداوند امر او را آشکار می‌کند. پس هنگامی که پیمان برایش تکمیل شود، که ده هزار مرد هستند، با اجازه‌ی خداوند عزوجل خروج می‌کند. دشمنان خداوند را دائماً می‌کُشد تا این‌که خداوند عزوجل خشنود شود).(^[۵۳۳])

ابوبصیر می‌گوید: (مردی از اهل کوفه از امام صادق (ع) پرسید: با قائم(ع) چه تعدادی خروج می‌کنند؟ آنان می‌گویند: با ایشان مانند تعداد اهل بدر که ۳۱۳ مرد بودند، خروج می‌کنند. فرمود: فقط به اندازه‌ی قدرتمندان خروج می‌کنند. و قدرتمندان کمتر از ده هزار نفر نیستند).(^[۵۳۴])

مردی می‌گوید: (یکی از یاران امام صادق(ع) بر ایشان وارد شد و به ایشان عرض کرد: فدایتان شوم. به خدا قسم! من شما و افرادی را که دوستتان دارند، دوست می‌دارم. آقای من! چقدر شیعیان ما بسیار هستند. ایشان به او فرمود: آنان را ذکر کن. عرض کرد: بسیار هستند. فرمود: آنان را به شمارش بیاور. عرض کرد: آنان بیش از این‌ها هستند. امام صادق(ع) فرمود: هر گاه آن عده‌ی وصف شده كه سیصد و ده نفر و اندی هستند، شمارشان كامل شود، آنگاه چنان‌كه شما می‌خواهید، خواهد شد؛ ولی شیعه‌ی ما كسی است كه صدایش از حدّ گوشش نمی‌گذرد و نیز كینه و ناراحتی درونش از حدّ پیكر تجاوز نمی‌كند، و ما را آشكار نمی‌ستاید و با دشمنان ما نمی‌ستیزد، و با عیب‌جویان ما هم‌نشینی نمی‌كند، و با بدگویان ما هم سخن نمی‌شود و آنان را كه با ما دشمن هستند، دوست نمی‌دارد و با دوستان ما دشمنی نمی‌ورزد. عرض كردم: پس چه كنم با این شیعیان گوناگون كه گویند ما بر طریق تشیع هستیم؟ فرمود: اینان خود گرفتار جدایی و آزمایش خواهند گشت و تبدیل و جابجایی در میان‌شان رخ خواهد داد و به قحطی و كمبود كه نابودشان سازد مبتلا شوند و شمشیری خون‌شان بریزد و اختلافاتی به هم رسد كه پراكنده‌شان كند. همانا شیعه‌ی ما كسی است كه همچون سگان پارس نكند و همانند كلاغ حرص نورزد و نزد مردم به گدایی دست نیازد، اگر چه از گرسنگی بمیرد. عرض كردم: فدایت شوم، چنین افرادی را كه به این صفات موصوفند، در كجا جستجو كنم؟ فرمود: آنان را در گوشه و كنار زمین بجوی، آنان كسانی هستند كه زندگی سبكی دارند و خانه به دوش هستند. اگر حاضر باشند، شناخته نمی‌شوند و اگر از نظرها پنهان شوند، كسی متوجه آنان نمی‌گردد و اگر بیمار شوند، عیادت نمی‌شوند و اگر خواستگاری كنند، با آنان ازدواج نشود و اگر وفات یابند، بر جنازه‌ی آنان كسی حضور نیابد؛ آنان كسانی هستند كه در اموال‌شان با یكدیگر مواسات می‏كنند و در قبرهای خود با یكدیگر دیدار و ملاقات دارند و خواسته‌هایشان با یكدیگر برخورد و اختلاف پیدا نمی‌كند، هر چند از شهرهای گوناگون باشند).(^[۵۳۵])

سلیمان بن هارون بجلی می‌گوید: از امام صادق (ع) شنیدم که فرمود: یاران صاحب الامر برایش مورد محافظت قرار می‌گیرند. اگر همه‌ی مردم بروند، خداوند یارانش را می‌آورد. آنان افرادی هستند که خداوند عزوجل در مورد آنان فرمود: (فَإِنْ یكْفُرْ بِها هؤُلاءِ فَقَدْ وَكَّلْنا بِهَا قَوْماً لَیسُوا بِهَا بِكَافِرینَ) (و اگر اینان به آن كفر ورزند بی‏‌گمان گروهی [دیگر] را بر آن گماریم كه به آن كافر نباشند)؛ و آنان افرادی هستند که خداوند در مورد آنان فرمود: (فَسَوْفَ یأْتِی اللَّهُ بِقَوْمٍ یحِبُّهُمْ وَ یحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَی الْمُؤْمِنینَ أَعِزَّةٍ عَلَی الْكافِرینَ) (به زودی خدا گروهی [دیگر] را می ‌آورد كه آنان را دوست می‌دارد و آنان [نیز] او را دوست دارند [اینان] با مؤمنان فروتن [و] بر كافران سرسختند)).

جابر از امام باقر(ع) روایت نموده است که فرمود: سپس مهدی در مکه هنگام عشا ظهور می‌کند و با ایشان پرچم رسول‌الله ( و لباس و شمشیر و نشانه‌ها و نور و بیان است. وقتی عشا را بخواند، با صدای بلندش صدا می‌زند: ای مردم! پروردگار را به یادتان می‌آورم، درحالی‌که در مقابل پروردگارتان هستید. او حجت را گرفته است و پیامبران را بر انگیخته است و کتاب را فرستاده است. به شما دستور داده است تا به او هیچ شرکی نورزید؛ و به اطاعت او و اطاعت از رسولش ( محافظت نمایید؛ و آن‌چه را که قرآن زنده نموده است، زنده کنید و آن‌چه را که از بین برده است، از بین ببرید؛ و یارانی برای هدایت باشید و تکیه‌گاه‌هایی برای تقوا باشید. فنای دنیا و از بین رفتن آن نزدیک شده است و اجازه‌ی وداع داده شده است. من شما را به خداوند و به رسولش ( و عمل به کتابش و از بین بردن باطل و زنده کردن سنتش دعوت می‌کنم. پس در آن میان سیصد و سیزده مرد به اندازه‌ی تعداد اهل بدر آشکار می‌شود، بدون این‌که قرار قبلی داشته باشند، مانند ریختن برگ درختان پاییزی. راهبانی در شب و شیرانی در روز هستند. خداوند برای مهدی، زمین حجاز را فتح می‌کند و همه‌ی زندانیان بنی‌هاشم را آزاد می‌کند؛ و پرچم‌های سیاه در کوفه فرود می‌آیند و برای بیعت به سوی مهدی می‌فرستند؛ و مهدی لشکریانش را به سرزمین‌ها می‌فرستد و ستم و اهلش را از بین می‌برد و شهرها برایش استوار می‌شوند و خداوند با دستان او فتح می‌کند).(^[۵۳۶])