پیوست ۱

-پیوست ۱

در این پیوست چهل حدیث درباره‌ی جهاد روایت می‌کنم تا آن هنگام که در پیشگاه پروردگار رحیم قرار می‌گیرم، ذخیره‌ای برایم باشد، و باشد که پندی برای پندگیرنده و تذکری برای یادآورنده باشد، تا کسانی که ادعای پیروی از محمد (ص) را دارند در حالی که میان خود و جهاد سدّی بنا می‌کنند، متوجه این موضوع گردند: ۱- رسول خدا (ص) می‌فرماید: «حاملان قرآن عرفای اهل بهشت، و مجاهدین در راه خدا پیشوایان آن، و فرستادگان، سروران اهل بهشت هستند».(^[۱۳۹]) ۲- رسول خدا (ص) فرمود: «موسی(ع) دعا کرد و هارون(ع) آمین گفت و ملائکه نیز آمین گفتند. پس خداوند عزوجل فرمود: استوار بمانید که دعای‌تان اجابت شد؛ و هر که در راه خداوند عزوجل به جنگ رود اجابتش کنم، همان طور آن دو را تا روز قیامت اجابت کردم».(^[۱۴۰]) ۳- رسول خدا (ص) فرمود: «به راستی که بخیل‌ترین مردم کسی است که در سلام کردن بخل ورزد، و بخشنده‌ترین مردم کسی است که با جان و مالش در راه خدا جهاد کند».(^[۱۴۱]) ۴- رسول خدا (ص) فرمود: «هر کس در راه خدا جهاد کند، حتی اگر به اندازه‌ی سکسکه‌ی شتری باشد، وارد بهشت می‌شود».(^[۱۴۲]) ۵- رسول خدا (ص) فرمود: «بالاتر از هر نیکی، نیکویی وجود دارد تا اینکه شخص در راه خدا شهید شود».(^[۱۴۳]) ۶- رسول خدا (ص) به کسی فرمود: «در راه خدا جهاد کن که اگر کشته شوی نزد خدا زنده، روزی خواهی خورد و اگر بمیری اجر و پاداشت بر خدا خواهد بود، و اگر بازگردی از گناهان به سوی خدا خارج می‌شوی».(^[۱۴۴]) ۷- رسول خدا (ص) فرمود: «هنگامی که رزمندگان اراده‌ی جنگ کنند، خداوند دوری از آتش را برایشان می‌نویسد، و هنگامی که برای جهادشان آماده می‌شوند، خدا به وجود آنها به فرشتگان مباهات می‌کند، و زمانی که با خانواده‌ی خود وداع می‌کنند، دیوارها و خانه‌ها برایشان می‌گریند، و همانند ماری که از پوست خود بیرون می‌شود از گناهان خود بیرون می‌آیند، و خداوند عزّوجل بر هر یک از این مردان چهل فرشته می‌گمارد تا او را از روبه‌رو، پشت سر، سمت راست و سمت چپ محفاظت کنند، هیچ کارى نکنند مگر اینکه پاداش آن مضاعف گردد، و در برابر هر روز پاداش عبادت هزار عابد که هر کدام هزار سال خدا را عبادت کند و هر سال سیصد و شصت روزی همانند روزهای این دنیا است، برایشان نوشته می‌شود. و هنگامى که با دشمنان روبه‌رو مى‏شوند، مردم جهان نمی‌توانند میزان ثواب آنها را درک کنند. و هنگامى که گام به میدان نبرد بگذارند و نیزه‏ها و تیرها رد و بدل شود و جنگ تن به تن شروع گردد، فرشتگان با بال‌های خود اطراف آنها را می‌گیرند و از خداوند متعال پیروزی و ثبات قدم را برایشان تقاضا می‌کنند؛ و منادى ندا دهد: بهشت در سایه‌ی شمشیرها است. در این هنگام نیزه و ضربه‌ی شمشیر بر پیکر شهید، ساده‏تر و گواراتر از نوشیدن آب خنک در روز بسیار گرم تابستان است. و هنگامى که شهید با نیزه یا ضربتی از مرکب فرو مى‏غلطد، هنوز به زمین نرسیده، خداوند عزوجل همسر او از حور العین را به استقبال او می‌فرستد و او آنچه از نعمت‌ها خداوند عزوجل برایش فراهم ساخته است را به او بشارت می‌دهد؛ و هنگامى که شهید به زمین می‌رسد، زمین گوید: آفرین بر این روح پاکیزه‏اى که از پیکری پاک خارج شد، بشارت بر تو! نعمت‌هایى در انتظار تو است که هیچ چشمى ندیده و هیچ گوشى نشنیده و بر قلب هیچ انسانى خطور نکرده است؛ و خداوند عزوجل مى‏فرماید: من سرپرست خانواده‌ی اویم؛ هرکس آنها را خوشنود کند مرا خوشنود کرده و هر کس آنها را به خشم آورد مرا به خشم آورده است. و خداوند روح او را در چینه‌دان پرنده‌ی سبزی قرار می‌دهد که در هر جای بهشت که بخواهد دانه برگیرد، از میوه‌هایش بخورد و از قندیل‌های طلایی آویخته از عرش لانه برگیرد؛ و به هر مردی از آنها هفتاد غرفه از غرفه‌های بهشتی عطا شود که وسعت هر غرفه فاصله‌ی میان صنعا و شام است و نورش ممالک را روشن کند، و بر هر غرفه هفتاد در باشد و بر هر در، پرده‌ای آویخته، در هر غرفه هفتاد خیمه باشد و در هر خیمه هفتاد تخت طلایی که ستون‌هایش از مروارید و زبرجد باشد، محکم شده باشاخه‌های زمرد، بر هر تخت هفتاد فرش باشد که بزرگی هر یک چهل ذراع است، و بر هر فرش هفتاد همسر حور العین عاشق و تربیت شده. جوان گفت: ای امیر المؤمنین! به من توضیح دهید منظور از تربیت شده چیست؟ فرمود: همسری است راضی، مرضی و دوست داشتنی، که هفتاد هزار کنیز و غلام نابالغ دارد که همگی خوش مشرب و سفید روی، دارای تاج مروارید نشان، رداهایی بر دوش و در دستان‌شان قدح‌ها و جام‌ها. هنگامی که روز قیامت شود با شمشیری کشیده در حالی که از رگ‌های بریده‌ی  گردنش خون جاری است، از قبرش خارج می‌شود، با خونی به رنگ خون و با رایحه‌ای عطرآگین، در عرصه‌ی قیامت حاضر می‌شود. پس سوگند به آنکه جانم در دست او است اگر انبیا بر مسیرشان باشند از آنچه از درخشش آنها می‌بینند به خاطرشان توقف می‌کنند، تا به مائده‌هایی از گوهر می‌رسند، پس بر آنها می‌نشینند و یک تن از آنها هفتاد هزار تن از اهل بیتش و همسایگانش را شفاعت می‌کند، تا آنجا که با یکدیگر نزاع می‌کنند که کدام یک نزدیک‌تر است. پس آنها با من و با ابراهیم(ع) بر مائده‌های جاودان هم‌نشین می‌شوند و هر صبح و شام به خداوند متعال نظر می‌کنند».(^[۱۴۵]) ۸- رسول خدا (ص) فرمود: «تمام نیکی‌های بنی آدم را ملائکه خواهند شمرد مگر حسنات و نیکی‌های مجاهدان؛ که آنها از دانستن ثواب‌شان ناتوان هستند».(^[۱۴۶]) ۹- رسول خدا (ص) فرمود: «خوشا به حال کسی که در جهاد، بسیار یاد خدا گوید؛ که برای او با هر کلمه‌ای هفتاد حسنه است و هر حسنه ده برابر خواهد شد، با چیزی که بیش از آن نزد خدا چیزی نیست. گفتند: ای رسول خدا! انفاق در راه خدا به ضعیفان آیا همین قدر و ارزش را دارد؟ فرمود: آری».(^[۱۴۷]) ۱۰- رسول خدا (ص) فرمود: «مَثَل مجاهدان در راه خدا همانند کسی است که همواره به نماز و نیایش ایستاده است؛ پیوسته در روزه و نماز است تا به خانواده‌اش بازگردد».(^[۱۴۸]) ۱۱- رسول خدا (ص) فرمود: «آنگاه که رزمنده از آستانه‌ی خانه‌اش خارج می‌شود، خداوند ملکی را به سوی نامه‌ی اعمالش برمی‌انگیرد و تمام گناهانش را می‌آمرزد».(^[۱۴۹]) ۱۲- رسول خدا (ص) فرمود: «نه غبار در راه خدا جمع می‌شود و نه دود در جهنم».(^[۱۵۰]) ۱۳- رسول خدا (ص) فرمود: «شمشیرها کلیدهای بهشت هستند».(^[۱۵۱]) ۱۴- رسول خدا (ص) فرمود: «هیچ یک از کسانی که وارد بهشت می‌شود آرزوی خارج شدن از آن را نمی‌کند، مگر شهید؛ که او از آنچه از کرامت خداوند می‌بیند، آرزو می‌کند بازگردد و ده بار کشته شود».(^[۱۵۲]) ۱۵- و ایشان(ص) مردی را دید که دعا می‌کرد و می‌گفت: خداوندا! از تو بهترین چیزی را که درخواست می‌شود، درخواست می‌کنم؛ پس برترین بخشیدنی‌ها را عنایت فرما. فرمود: «اگر دعایت اجابت شود، خونت در راه خدا ریخته خواهد شد».(^[۱۵۳]) ۱۶- رسول خدا(ص) فرمود: «من دو هنر و پیشه دارم: فقر و جهاد».(^[۱۵۴]) ۱۷- رسول خدا(ص) فرمود: «یک صبح و شام جهاد کردن در راه خدا بهتر است از دنيا و هر آنچه در آن است».(^[۱۵۵]) ۱۸- رسول خدا(ص) فرمود: «گردش‌گری امت من، جهاد است».(^[۱۵۶]) ۱۹- رسول خدا(ص) فرمود: «خداوند به وسیله‌ی کسانی که جهاد می‌کنند از آنان که جهاد نمی‌کنند دفع (خطر) می‌کند».(^[۱۵۷]) ۲۰- امام جعفر صادق(ع) می‌فرماید: «بنده با بخشیدن خون خود (شهادت در راه خدا) به پاداش نیک دوستش و قرب و نزدیکی او می‌رسد».(^[۱۵۸]) ۲۱- امیرالمؤمنین علی(ع) می‌فرماید: «طبق این فرموده‌ی خداوند (کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِتالُ)(^[۱۵۹]) (جنگ بر شما مقرّر شد) جهاد بر تمامی مسلمانان واجب شد. اگر گروهی از مسلمانان برای جهاد به پا خیزند، تا هنگامی که مجاهدان به کمک نیاز نداشته باشند، دیگران می‌توانند اقدام نکنند؛ اما اگر نیازمند شدند بر همه واجب می‌شود که یاری کنند تا کافی شود. خداوند عزوجل می‌فرماید: (وَ ما کانَ الْمُؤْمِنُونَ لِیَنْفِرُوا کَافَّةً)(^[۱۶۰]) (و نتوانند مؤمنان که همگی به سفر روند)، و اگر موردی پیش آمد که در آن نیاز شد که همگی آنها با سفر بروند، خداوند عزوجل می‌فرماید: (انْفِرُوا خِفافاً وَ ثِقالاً وَ جاهِدُوا بِأَمْوالِکُمْ وَ أَنْفُسِکُمْ في‏ سَبيلِ اللهِ)(^[۱۶۱]) (سبک‌بار و یا گران‌بار (به جنگ) برويد، و با مال و جان‌تان در راه خدا جهاد کنيد)».(^[۱۶۲]) ۲۲- امام جعفر صادق(ع) درباره‌ی این سخن خداوند (انْفِرُوا خِفافاً وَ ثِقالاً) (سبک‌بار و یا گران‌بار (به جنگ) برويد) می‌فرماید: «جوانان و سال‌خوردگان».(^[۱۶۳]) ۲۳- از امام صادق(ع) درباره‌ی این سخن خداوند (إِنَّ اللهَ اشْتَري‏ مِنَ الْمُؤْمِنينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقاتِلُونَ في‏ سَبيلِ اللهِ فَيَقْتُلُونَ وَ يُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجيلِ وَ الْقُرْآنِ وَ مَنْ أَوْفي‏ بِعَهْدِهِ مِنَ اللهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِکُمُ الَّذي بايَعْتُمْ بِهِ وَ ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ)(^[۱۶۴]) (خداوند از مؤمنان جان‌ها و مال‌هايشان را خريده است، به اینکه بهشت از آنِ آنان باشد. در راه خدا پیکار می‌کنند، چه بکشند و چه کشته شوند. وعده‌ای که خداوند در تورات، انجيل و قرآن داده، به حق بر عهده‌ی او است، و چه کسی از خداوند به عهد خود وفادارتر است؟ به اين معامله‌ای که کرده‌ايد شما را بشارت باد که این، همان سعادت و کاميابی بزرگ است) پرسیده شد که آیا این آیه برای تمام کسانی است که در راه خدا جهاد می‌کنند یا خاص گروهی می‌باشد نه همه؟ ابو عبد الله جعفر بن محمد (ع) فرمود: «وقتی این آیه بر رسول خدا(ص) نازل شد، برخی اصحاب در مورد این آیه از ایشان سؤال کردند و ایشان پاسخ نداد. خداوند پس از آن نازل فرمود: (التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ الْحامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاکِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّاهُونَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنينَ)(^[۱۶۵]) (همان توبه کنندگان، پرستندگان، ستايندگان، روزه داران، رکوع کنندگان، سجده گزاران، امر کنندگان به معروف و نهی کنندگان از منکر، و حافظان حدود خدا؛ و مؤمنان را بشارت ده). بنابراین خداوند با این وصف مؤمنانی را قصد می‌فرماید که جان‌ها (و مال‌هایشان) را از آنها می‌خرد. پس هر کس خواهان بهشت است باید با این شرایط در راه خدا مجاهدت کند؛ در غیر این صورت او از زمره‌ی کسانی خواهد بود که رسول خدا(ص) درباره‌ی‌شان می‌فرماید: خداوند این دین را با کسانی که بهره‌ای از آن ندارند یاری می‌دهد».(^[۱۶۶]) ۲۴- امام صادق(ع) می‌فرماید: «اصل اسلام نماز، و فرع آن زكات، و والاترين درجه‌ی آن جهاد در راه خدا است».(^[۱۶۷]) ۲۵- امام صادق(ع) می‌فرماید: «در راه خدا با دستان‌تان جهاد کنید، و اگر نتوانستید با زبان‌تان، و اگر نتوانستید با دل‌هایتان جهاد کنید».(^[۱۶۸]) ۲۶- امام صادق(ع) می‌فرماید: «بر شما باد جهاد در راه خدا با امام عادل در هر زمان! چرا که جهاد در راه خدا دری از درهای بهشت است».(^[۱۶۹]) ۲۷- و رسول خدا(ص) فرمود: «در نظر خداوند هیچ قطره‌ای از قطره‌ی خونی که در راه او ریخته شود محبوب‌تر نیست؛ و یا از قطره‌ی اشکی که در دل شب از ترس خداوند ریخته شود».(^[۱۷۰]) ۲۸- رسول خدا(ص) می‌فرماید: «تمام مؤمنان امت من صدیق و شهید هستند، و خداوند برای هر کس از خلقش که بخواهد، با این شمشیر کرامت می‌بخشد. سپس قرائت فرمود: (وَالَّذينَ آمَنُوا بِاللهِ وَ رُسُلِهِ أُولئِکَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ وَ الشُّهَداءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ)(^[۱۷۱]) (کسانی که به خدا و فرستادگانش ايمان آورده‌اند، آنها همان راست‌گويان و شهيدان نزد پروردگارشان هستند)».(^[۱۷۲]) ۲۹- جعفر بن محمد (ع) فرمود: «تمام چشم‌ها در روز قیامت بیدار (گریان) است به جز سه چشم: چشمی که در راه خدا بیدار بوده باشد، چشمی از آنچه حرام شده است، بسته مانده باشد، و چشمی که از ترس خدا گریه کرده باشد».(^[۱۷۳]) ۳۰- رسول خدا (ص) می‌فرماید: «هر کس یک شبانه روز در راه خدا پاسداری کند، همانند کسی است که یک ماه رمضان را روزه گرفته و از نماز و روزه‌اش خارج نشده است مگر برای نیازی ضروری».(^[۱۷۴]) ۳۱- رسول خدا (ص) می‌فرماید: «برترین مردم کسی است که خود را وقف راه خدا کند، با دشمنان خدا نبرد کند و در این پیکارش خواهان مرگ یا کشته شدن باشد».(^[۱۷۵]) ۳۲- رسول خدا (ص) می‌فرماید: «جایگاه هر یک از شما در یک روز جهاد در راه خدا، بهتر از هفتاد سال نمازش در خانه‌اش است، و یک روز در راه خدا بودن، بهتر از هزار روز در غیر آن بودن است».(^[۱۷۶]) ۳۳- رسول خدا (ص) می‌فرماید: «خداوند مقام مجاهد در راه خود را در بهشت نسبت به سایرین صد درجه بالاتر می‌برد، به طوری که فاصله‌ی میان هر دو درجه به اندازه‌ی فاصله‌ی آسمان تا زمین است».(^[۱۷۷]) ۳۴- رسول خدا (ص) می‌فرماید: «مجاهدان در راه خدا فرماندهان اهل بهشت هستند».(^[۱۷۸]) ۳۵- رسول خدا (ص) می‌فرماید: «هیچ قطره‌ای در نظر خداوند عزوجل محبوب‌تر از این دو قطره نیست: قطره‌ی خونی که در راه خدا بریزد، و قطره‌ای اشکی که در سیاهی شب بچکد، که بنده با این دو جز خداوند عزوجل را نخواهد».(^[۱۷۹]) ۳۶- رسول خدا(ص) می‌فرماید: «آگاه باشید که جهاد دری از درهای بهشت است که خدا برای اولیای خاصّش باز فرموده است».(^[۱۸۰]) ۳۷- رسول خدا(ص) می‌فرماید: «هر کس رزمنده‌ای را با نخ یا سوزنی تجهیز کند، خداوند تمام گناهان پیشین و گناهان بعدی او را می‌آمرزد».(^[۱۸۱]) ۳۸- رسول خدا(ص) می‌فرماید: «هر کس مجاهدی را با درهمی یاری کند، پاداشی همانند هفتاد مروارید از مرواریدها و یاقوت‌های بهشت خواهد داشت، که هر دانه‌ای از آنها برتر از تمام این دنیا است».(^[۱۸۲]) ۳۹- رسول خدا(ص) می‌فرماید: «یک روز مرزبانی در راه خدا از یک ماه شب زنده داری و روزه داری بهتر است، و کسی که در حال مرزبانی در راه خدا بمیرد تا روز قیامت اجر مجاهد را پاداش خواهد داشت».(^[۱۸۳]) ۴۰- رسول خدا(ص) می‌فرماید: «کسی که بر مرزبانی مداومت داشته باشد چیزی از خیر را از دست نداده و هیچ راه گریزی از شر را فروگزار نکرده است».(^[۱۸۴])