فصل‌ها
۱- رجعت روزی از روزهای خداست
رجعت، سوّمین روز بزرگ خدا · علاء سالم
-۱- رجعت روزی از روزهای خداست
این مطلبی است که سید احمد‌الحسن(ع) روشن ساخته‌اند؛ آنجا که در بیان فرمودۀ این سخن حق‌تعالی (إِنَّهَا لَإِحْدَى‌الْكُبَر)؛([۲۷]) (که اين از حادثه‌های بزرگ است) می‌فرماید:
یعنی قیامت صغری؛ رویدادهای بزرگ الهی سه‌تا هستند که عبارت‌اند از: قیامت صغری، رجعت و قیامت کبری.([۲۸])
و نیز می‌فرماید:
... ایام‌الله از دید خداوند و اولیای خداوند، نزدیک و از دید کافران، دور است: (إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا*وَنَرَاهُ قَرِيبًا)؛([۲۹]) (آن‌ها آن روز را دور می‌بينند*و ما نزديکش می‌بينيم)؛ و آن‌ها سه روز است: روز قیام قائم، روز رجعت و روز قیامت کبری؛ و در این هنگام است که وقتی حقایق برای انسان و مردم آشکار می‌شود، عدل یا ظلمی را که در دست هر انسان است، می‌بینند و چیزهایی خواهند دید که هیچ‌گاه نمی‌دیدند. آن هنگام است که ظالمانِ اهل باطل، پشیمان شده، می‌گویند: ای‌کاش ولایت ولی‌الله و حجّت او بر خلقش را گردن می‌نهادیم...([۳۰])
و آنچه از آل محمد(ع) روایت شده است:
از مثنی حناط از جعفر‌بن محمد از پدر بزرگوارش(ع) روایت شده است که فرمود: «ایام‌الله سه روز هستند: روز قیام قائم، روز رجعت و روز قیامت کبری».([۳۱])
و در پاسخ به پرسش: آیا روایت در جدا کردن عالم رجعت به‌عنوان عالمی مستقل سودمند است؟
ایشان فرمودند: «بله؛ موضوع واضح و مشخص است؛ اینکه هر حادثه در روز خاص خود، یعنی در وقت و عالم متفاوتی به وقوع می‌پیوندد؛ در مورد روز قائم(ع) واضح و شناخته شده است که در این زندگی جسمانی که در آن هستیم قرار دارد و خلاصه و ماحَصَل آن است؛ و همان‌طور که معروف و شناخته شده است، روز قیامت در آخرت و عالمی دیگر غیر از این عالم جسمانی است. می‌ماند روز رجعت و تأکید می‌کنم که آن عالَم دیگری است وگرنه به آن «روز» یعنی «وقت» و «آنِ مستقل» در برابر زندگی جسمانی و قیامت، اختصاص داده نمی‌شد؛ پس ازجملۀ آن‌ها نیست».
در نظر گرفتن رجعت به‌عنوان روز دیگری پس از مرگ و پیش از قیامت، مطلبی است که روایات بر آن تأکید دارند؛ مثالی از روایات:
از محمد‌بن سلام از ابوجعفر(ع) در مورد فرمودۀ خداوند (قَالُوا رَبَّنَا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَأَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ فَاعْتَرَفْنَا بِذُنُوبِنَا فَهَلْ إِلَى خُرُوجٍ مِّن سَبِيلٍ)؛([۳۲]) (می‌گويند: ای پروردگار ما، ما را دو بار ميراندی و دو بار زنده ساختی؛ پس ما به گناهانمان اعتراف کرده‌ايم. آيا راهي براي خارج شدن از آن وجود دارد؟) روایت شده است که فرمود: «مختص اقوامی است که پس از مرگ، رجعت می‌کنند و تا روز قیامت نیز جاری است و مرگ بر قوم ستمکار باد!».([۳۳])
از حماد از اباعبدالله(ع) نقل شده است که فرمود: «مردم در مورد این آیه چه می‌گویند؟ (وَ يَوْمَ نحْشرُ مِن كلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً)؛([۳۴]) (روزی که از هر ملتی، گروهی گرد می‌آوريم). عرض کردم می‌گویند در مورد قیامت است. فرمود: آن‌گونه نیست که می‌گویند، بلکه آن در مورد رجعت است. آیا خداوند در روز قیامت از هر گروه دسته‌ای را محشور می‌گرداند و بقیه را رها می‌کند؟! خیر، چنین نیست، آیۀ قیامت، این است:(وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً)؛([۳۵]) (و آنان را محشور می‌گردانیم؛ پس هیچ‌یک را فروگذار نمی‌کنیم)». ([۳۶])