فصل‌ها
۳- رجعت، روزی که خداوند در آن فرستادگانش را پیروز می‌گرداند
رجعت، سوّمین روز بزرگ خدا · علاء سالم
-۳- رجعت، روزی که خداوند در آن فرستادگانش را پیروز می‌گرداند
سید احمد‌الحسن(ع) در بیان این مطلب فرموده‌اند:
پیامبران و خلفای الهی در زمینش( پیام‌های خود را رساندند، اقوام خویش را انذار نمودند و از تکذیب و بی‌خانمانی و کشته شدن، به آن‌ها رسید آنچه رسید؛ ولی خدای سبحان به آن‌ها وعده داد که آن‌ها و پیام‌هایشان را نصرت می‌بخشد و (کسی که در احقاق حقش) ناکام (مانده است) را به آن‌ها ملحق می‌کند. این پیروزیِ آن‌ها در سه موقعیت خواهد بود: قیامت صغری، رجعت و قیامت کبری؛ یا رویدادهای سه‌گانۀ الهی که اولین آن‌ها قیامت صغری است که همان قیام قائم آل محمد(ع) و فرستادن او به‌سوی مردم می‌باشد.
خدای متعال می‌فرماید: (وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ* إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنصُورُونَ*وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ*فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِينٍ* وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ*أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ*فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاء صَبَاحُ الْمُنذَرِينَ)؛([۴۲]) (ما دربارۀ بندگانمان که به رسالت می‌فرستیم، از پیش تصمیم گرفته‌ایم*که هر آینه آنان خود پیروزند*و لشکر ما خود غالب‌اند*پس تا مدتی از آن‌ها روی بگردان*عاقبتشان را ببین، آن‌ها نیز خواهند دید*آیا عذاب ما را به‌شتاب می‌طلبند؟*چون عذاب به ساحتشان فراز آید، این بیم‌داده‌شدگان چه بامداد بدی خواهند داشت!).
و نیز می‌فرماید: (لَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَلَوْلاَ كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن ربِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيبٍ)؛([۴۳]) (به موسی کتاب دادیم. در آن کتاب اختلاف شد؛ اگر نه حکمی بود که از پیش، از جانب پروردگارت صادر شده بود، میانشان داوری شده بود و ایشان در آن کتاب سخت در تردیدند).
(وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن ربِّكَ لَكَانَ لِزَامًا وَأَجَلٌ مُسَمًّى)؛([۴۴]) (اگر نه سخنی بود که پروردگارت پیش‌ازاین گفته و زمان را معین کرده بود، عذابشان در این جهان حتمی بود).
(لَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَلَوْلاَ كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن ربِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيبٍ)؛([۴۵]) (به موسی کتاب دادیم. در آن کتاب اختلاف شد؛ اگر نه حُکمی بود که از پیش از جانب پروردگارت صادر شده بود، میانشان داوری شده بود و ایشان در آن کتاب سخت در تردیدند).
(وَمَا تَفَرَّقُوا إِلَّا مِن بَعْدِ مَا جَاءهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن ربِّكَ إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى لَّقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّ الَّذِينَ أُورِثُوا الْكِتَابَ مِن بَعْدِهِمْ لَفِي شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيبٍ)؛([۴۶]) (از روی حسد و عداوت فرقه‌فرقه نشدند، مگر پس‌ازآن که به دانش دست یافتند؛ و اگر پروردگار تو از پیش مقرر نکرده بود که آن‌ها را تا زمانی معین مهلت است، بر آن‌ها حکم عذاب می‌رفت و کسانی که بعد از ایشان وارث کتاب خدا شده‌اند، دربارۀ آن سخت به تردید افتاده‌اند).
اگر در این آیات بیندیشی، به‌وضوح درمی‌یابی که منظور از پیروزی خدا برای فرستاده‌شدگان( و برای راه و رسم الهی آن‌ها ـ‌که دعوت‌کننده به آن هستند‌ـ همان حاکمیت خداست؛ که تا زمانی که قائم قیام کند به تأخیر می‌افتد؛ او همان کلمه‌ای است که پروردگار تو از پیش مقرر کرده است؛ او همان فرماندۀ لشکریان پیروز الهی است؛ او همان «یوم‌الفصل اول» یعنی «قیامت صغری» است.
این به‌اختصار بود؛ اگر به شرح و تفصیل بیشتری نیاز دارید می‌توانید بپرسید و ان شاء الله تعالی در خدمت شما خواهم بود.([۴۷])
و این همان مطلبی است که آل محمد(ع) در روایات شریف خویش روشن فرموده‌اند:
از جمیل‌بن دراج از اباعبدالله امام صادق(ع) روایت شده است: در مورد این فرمودۀ خداوند عزوجل (إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِینَ آمَنُوا فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَیوْمَ یقُومُ الْأَشْهَادُ)؛([۴۸]) (ما به يقين پيامبران خود و کساني را که ايمان آورده‌اند، در زندگي دنيا و در آخرت، روزي که گواهان به پا مي‌خيزند ياري مي‌دهيم). پرسیدم، حضرت فرمود: «به خدا سوگند در رجعت خواهد بود؛ مگر نمی‌دانی که بسیاری از پیامبران در این دنیا یاری نشدند و کشته شدند؟! و ائمه کشته شدند و یاری نشدند؛ پس این (واقعه) در رجعت خواهد بود». عرض کردم: (وَ اسْتَمِعْ يَوْمَ يُنادِ الْمُنادِ مِنْ مَكانٍ قَريب*يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ذلِكَ يَوْمُ الْخُرُوج)؛([۴۹]) (و آنگاه‌که منادی از مکانی نزديک ندا می‌دهد گوش فرا دار*روزی که آن آواز سهمناک را به‌حق می‌شنوند؛ آن روز، روز بيرون شدن است). حضرت فرمود: «همان رجعت است».([۵۰])