فصلها
راه برونرفت از سرگردانی
سرگردانی یا راه به سوی خدا · سید احمدالحسن
ای عزیزان، ای برادران و خواهران مؤمن! بر همگی ماست که نسلی باشیم که از سرگردانی و صحرایی که خود را در آن یافتهایم، خارج شویم. باید از اصلاح خودمان و اصلاح جامعۀ اسلامیمان شروع کنیم، هرکس به مقدار وُسع و توان خودش. خداوند متعال میفرماید: (وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ یأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَینْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکرِ وَیقِیمُونَ الصَّلاةَ وَیؤْتُونَ الزَّکاةَ وَیطِیعُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُولَئِک سَیرْحَمُهُمُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ عَزِیزٌ حَکیمٌ)؛ [۷۴] (مردان و زنان باايمان، ولي [و يار و ياور] يکديگرند؛ امربهمعروف، و نهيازمنکر ميکنند؛ نماز را برپا ميدارند؛ و زکات را ميپردازند؛ و خدا و رسولش را اطاعت ميکنند؛ بهزودي خدا آنان را مورد رحمت خويش قرارميدهد؛ خداوند توانا و حکيم است).
ای عزیزان! دوری از دین اسلام و راه الهی، بهروی قلبها، قفلها و حجابهایی قرار داده است. بر چشمها حجابهایی قرار داده است که از بین نخواهد رفت، مگر با اخلاص برای خدا و با شروعی مقتدرانه در جهت حرکت از سایۀ معصیت خدا به عزت طاعت خدا، و از ذلت طاعت طاغوت و خضوع در برابر آن به عزت طاعت خدا و تسلیمشدن در برابر او؛ تا نور در قلبها پرتوافشان شود و ظلمت و تاریکی از دیدهها پاک گردد. خداوند میفرماید: (فَذَکرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّکرَى * سَیذَّکرُ مَنْ یخْشَى * وَیتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى)؛[۷۵] (پس تذکر ده، اگر تذکر مفيد باشد؛ و بهزودي کسي که از خدا ميترسد متذکر ميشود؛ اما بدبختترين افراد از آن دوري ميگزيند).
خداوند، من و شما را از شقاوت دور کند و ما را جزو بهترین کسانی که سخنانش را گوش میدهند و پیروی میکنند قرار دهد؛ شاید که خداوند در تعجیل فرج مولایمان محمدبن حسن( بر ما منّت گذارد تا در هر دو نیکی پیروز شویم، شهادت بعد از پیروزی و کشتن دشمنان دین و منافقین. خداوند میفرماید: (ذَلِک فَضْلُ اللَّهِ یؤْتِیهِ مَنْ یشَاءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ)؛[۷۶] (اين نعمت خداست که به هرکه بخواهد ارزانياش میدارد و خدا صاحب بخشايش بزرگ است).
در راه خروج از سرگردانی باید نماز، زکات، روزه، امربهمعروف و نهیازمنکر، جهاد در راه خدا، دوستداشتن برای خدا و کینه داشتن برای خدا را به جا آورد. در راه خروج از سرگردانی، باید به تمام شرایع دین اسلام و اخلاص و عمل برای خدای سبحان پایبند بود. در راه خروج از سرگردانی خونهای پاک جاری میشود وعرقهای پاک ریخته خواهد شد.
طی طریق در مسیر خروج از سرگردانی آسان نیست ولی عاقبتی نیکو دارد؛ زیرا در انتهای این راه، رضای خدا و رضای پیامبر خدا(ص) وجود دارد. در انتهای این مسیر، دولت حق و عدل الهی برپا میشود و کلمۀ (الله اکبر) بر تمام نقاط زمین گسترش پیدا میکند.
برای مسیر خروج از سرگردانی، آیات و علامتهای بسیار واضح و روشنی وجود دارد که سِیرکنندگان در مسیر خداوند، کسانی که بر صراط مستقیم قرار دارند، با آنها راهنمایی میشوند. شما را کسی جز آنکه به این آیات آگاه است که همان خدای سبحان میباشد و کسانی که عالِم به آنها هستند که همان محمد و آل محمد(ع) میباشند، آگاه نمیکند. من در این مبحث به بعضی از آیات کتاب عزیز و احادیث محمد و آل محمد(ع) و حالتهای آنها اشاره میکنم، شاید که خداوند به کسانی که گوش شنوا دارند، نفعی رسانَد، درحالیکه او همواره شاهد است. مهمترین علامتها در این مسیر: