پرسش ۱۵ - پاسخ‌های فقهی (کتاب طهارت)

پاورقی‌های نسخهٔ فارسی

↑ [۳] [3] - حیوان نجاست‌خوار: حیوانی است که از جهت ذاتی، گوشتش قابل خوردن است. ولی به خوردن نجاست عادت کرده است؛ تا جایی که گوشتش بر آن روییده است و حکمش این است که خوردنش حلال نیست و ادرار و مدفوعش نجس است.

مطالب بیشتر در طهارت

• اگر تردید داشته باشم که کسی ناصبی است یا نه، آیا حکم به پاک بودن او داده می‌شود شود یا خیر؟
• حکم نیم خوردۀ اهل کتاب و بدن‌هایشان چیست؟
• منظور از این عبارت (خون، حتی اگر با چشم دیده نشود نیز آب را نجس می‌کند) چیست؟
• بیماری که در محل بیرون آمدن ادرارش سوند قرار داده شده است، آیا خارج شدن ادرار از طریق سوند وضو را باطل می‌کند؟ حتی اگر تحت کنترلش نباشد؟

مرور همهٔ پرسش‌های طهارت