پیشگفتار
نامهٔ انصار
نامۀ هدایت · سید احمدالحسن
بسم الله الرحمن الرحیم
بارالها! سلام و صلوات تامّ خود را بر محمد و آل محمد، امامان و مهدیین، ارزانی فرما!
سلام علیکم و رحمت الله و برکاته
و اما بعد.... به واقع نمیدانم از کجا و چگونه شروع کنم؛ چرا که سخن بسیار است، بسیار، اما در این چند سطر اندک چه بگویم و چه بیان کنم؟ در حالی که این، تنها یک کاغذ (خاموش) است، ولی به هر حال ـبه قول معروفـ از میانه شروع میکنم.
به سید احمدالحسن(ع) ـکه باری تعالی حفظش کندـ وصی و فرستادهی امام حجت بن الحسن(ع) که جانهای ما همه به فدای تُراب مقدمش!
آقای من! ای وصی! ما دو تن از پرستندگان باری تعالی هستیم و از جمله کسانی نیستیم که این بتهای مرجعیت صامت و خاموش از بیان حق را عبادت میکنند.
و اکنون و پس از اینکه خداوند متعال توسط برادر حامل این نامه (خدا حفظ کند) بر ما منت نهاد تا به شما ایمان آوردیم، (اقرار میکنیم به) اینکه شما به راستی و درستی، وصی و فرستادهی امام حجت بن الحسن(ع) هستید و هر کس آن را دروغ بپندارد و وصی و فرستاده بودن شما ـای آقای منـ را انکار کند عملاً کافر و از دین خارج است و دشمنش جدّ شما رسول خدا(ص) خواهد بود؛ در آن روزی که جایگاهها و اطرافیانشان دیگر سودی به حالشان ندارند و نه حتی ثروتهای حرامی که خوردند و صرف کارهای دنیایی خود نمودند؛ اینها و پیروانشان کسانی هستند که معروف را منکر و منکر را باطل شمردند؛ خدا آنها را بکُشد!
آقای من! ای وصی! من ـاحمدـ و برادرم ـصادقـ با تو بیعت کرده، پیمان میبندیم که شما به راستی و درستی وصی و فرستادهی امام حجت بن الحسن ـخداوند فرجشان را تعجیل فرمایدـ هستید.
و اینکه به فرمان شما گردن نهیم و نهی شما را آویزهی گوشمان کنیم و اینکه با ارزشترین و نفیسترین (داراییمان) و روحی که در وجودمان است را فدای شما کنیم.
ان شاء الله از زمینهسازان دولتهای حق الهی خواهیم بود؛ دولتی که پیامبران، فرستادگان الهی و رسول خدا حضرت محمد(ص) برایش زمینهسازی کردند و حسین شهید(ع) با خون پاکِ خود و یارانش برای آن جانفشانی نمودند، و خاندان پیامبر به آن چشم دوخته و آن را تمنا نمودهاند.
به هر روی، اکنون تنها در گرو اشارتی از سوی شما و امام مهدی ـخداوند فرج مبارکش را تعجیل فرمایدـ هستیم و از خدا میخواهیم که با دعای خیرتان برای توفیق و ثبات قدم بر ما منت نهید و اینکه خداوند ما را از انصار امام مهدی (جانهای ما فدایش) قرار دهد تا انتقام رسول خدا(ص)، علی(ع)، فاطمه(ع)، حسن و حسین(ع) (و حضرت عباس و شهدا) و انتقام همهی امامان را از کسانی که به آنها ستم روا داشتند و با آنها جنگیدند و از کسانی که به جنگیدن با آنها رضایت دادند بستانیم، و اینکه قلب زهرا(ع)، ام البنین، زینب، رقیه و خاندان پاک رسول خدا(ص) را مسرور گردانیم.
از اینکه وقت گرانبهای شما را ـای سرورمـ گرفتم عذر خواهم، همچنین از نوشتار بد خودم و همچنین از اینکه خودم و همسرم در حقانیت شما ـهر چند برای یک لحظهـ تردید روا داشتیم عذر خواهم. شما را به حق مادرتان زهرا(ع) قسم میدهیم که از ما درگذری و از خداوند مهربان بخشیانده برای ما طلب بخشش و گذشت فرمایی.
«که مردمان کریم پذیرای عذرند» و تو ای سرورم اهل کرم هستی.
از خداوند بلند مرتبهی توانا میخواهیم که شرّ هر ناخوشی و ناپسندی و شرّ هر کس ـاز امثال فلانیهاـ که شرّ و بدی را برای شما میخواهند از شما و انصار دور گرداند!
.... که فهرست نام این اهل شرّ و بدی طولانی است؛ آنان که اموال مردم را به ناحق میخورند و کسانی که مردم را نه در نماز، نه در روزه، نه در عید و نه در.... به توحید فرانمیخوانند.
آنها مردم را فقط مردم به توحید بر وجوب اطاعت از شیطان، انتخاب شیطان، عبادت شیطان و دور شدن از قرآن و عترت پاک رسول دعوت میکنند؛ همان کسانی که حرام خدا را حلال کرد و حلال خدا را حرام کردهاند (خداوند لعنتشان کند)؛ و بار دیگر ـای سرورمـ از شما برای به درازا کشیدن سخن پوزش خواهم.
و نهایت خواست ما اینکه سپاس و ستایش تنها از آنِ خداوند آن پروردگار جهانیان است که ما را به واسطهی ملائکه آسمان به این راه حق و پر برکت هدایت فرمود.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته.
احمد و صادق
استرالیا
از شما تمنا دارم که ـ به طور خاصـ برای توفیق و ثبات قدم دعا فرمایید تا بتوانیم آن کسی را که مایهی انبساط خاطر فرشتگان آسمان است یاری رسانیم، از آنکه جدش به مقام «قاب قوسین او ادنی» رسید، امام مهدی حجت بن الحسن (که جانهای ما فدای خاک قُدومش)!