فصل‌ها
محمد ... یمانی اول در جاهلیت نخستین
مسیلمه با لباسی جدید · دکتر علاء سالم
محمد
... یمانی اول درجاهلیت نخستین
بی‌شک رسول خدا محمد
با نام و صفتش برای اهل کتاب ذکر شده است، و یکی از اوصافی که برای آن حضرت
آمده، توصیف «یمانی» است. در بیان این موضوع، سید احمد الحسن
می‌فرماید:
«حبقوق، اصحاح ۳:
(۱ دعای حَبَّقُوق نبی بر شُجونُوت. ۲ ای پروردگار! چون خبر تو را شنیدم، ترسان شدم. پروردگارا! عمل خویش را در میان سال‌ها زنده کن! آن را در میان سال‌ها معروف ساز، و در حین غضب، رحمت را به یاد آر. ۳ خدا از تیمان آمد و قدّوس از کوه فاران، سِلاه. جلال و بزرگی او آسمان‌ها را پوشانید و زمین از تسبیحش آکنده شد. ۴ تَلألؤ او چون نور بود و از دست وی شعاع ساطع گردید، و ستر قوّت او در آنجا بود. ۵ پیشِ‌روی وی وبا می‌رفت و آتش تب از پاهایش خارج می‌شد).
معنی:
«خدا از تیمان آمد»: یعنی خداوند از یمن آمد.
و «قدّوس از کوه فاران»: یعنی قدّوس از مکه آمد.
و خداوند بالاتر از این است که به آمدن از آسمان توصیف شود، چه برسد به زمین! به این دلیل که لازمۀ رفت‌وآمد، حرکت است و در نتیجه باعث حُدوث و به‌دنبال آن باعث نفی الوهیت مطلق می‌شود. پس نمی‌توان این‌طور تصور کرد که کسی که از تیمان یا یمن می‌آید خداوند سبحان‌ومتعال است، یا کسی که از فاران می‌آید قدوس سبحان‌ومتعال است. این توصیف علاوه‌بر ویژگی‌های دیگری مانند داشتن دست است؛ خداوند بسیار والاتر از چنین نسبت‌هایی است. (تَلألؤ او چون نور
بود و از دست وی شعاع ساطع گردید، و ستر قوّت او در آنجا بود. ۵ پیش روی وی وبا می‌رفت و آتش تب، از پاهایش خارج می‌شد). بلکه آن کسی که می‌آید، بندۀ خدا محمد
و خاندانش
پس از او هستند؛ از این جهت که آنان از مکه هستند، و محمد و آل‌محمد
نیز یمانی هستند... اینکه «تیمان» همان «یمن» است حتی در انجیل نیز بر زبان عیسی
آمده، آنجا که ایشان پادشاه یمن را پادشان تیمن (یا تیمان) توصیف کرده است.
انجیل متی، اصحاح دوازدهم:
( ۴۲ مَلِکۀ تیمن در روز داوری با این فرقه برخاسته، بر ایشان حکم خواهد راند؛ زیرا از نقاط دوردست زمین آمد تا حکمت سلیمان را بشنود، و اینک، شخصی بزرگ‌تر از سلیمان در اینجاست).۱ پس روشن شد رسول خدا
برای منتظران در جاهلیت اول با وصف «یمانی» ذکر شده است؛ و با اسم خودش نیز ذکر شده است؛ حق‌تعالی می‌فرماید: 
وَإِذْ قَالَ عِیسَی ابْنُ مَرْیَمَ یَا بَنِي إِسْرَائِیلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَیْکُم مُّصَدِّقاً لِّمَا بَیْنَ یَدَيَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَمُبَشِّراً بِرَسُولٍ یَأْتِي مِن بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ فَلَمَّا جَاءهُم بِالْبَیِّنَاتِ قَالُوا هَذَا سِحْرٌ مُّبِینٌ
۲ (و هنگامی که عیسی بن مریم گفت ای بنی‌اسرائیل، من فرستادۀ خدا به‌سوی شما هستم که آنچه را پیش از من از تورات بوده تصدیق می‌کنم، و بشارت‌دهنده به فرستاده‌ای هستم که بعد از من می‌آید و اسمش احمد است. پس هنگامی که او با دلایل روشن به سوی آنان آمد گفتند این سحری است آشکار).
قسمتی از احتجاج امام رضا
با جاثلیق نصاری تقدیم می‌شود: «... جاثلیق گفت: او ـیعنی رسول خدا
ـ را توصیف کن. امام
فرمود: «او را جز آن‌گونه که خدا توصیف کرده است توصیف نمی‌کنم. او صاحب ناقه و عصا و کساء است 
الَّذِینَ یَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الأُمِّيَّ الَّذِي یَجِدُونَهُ مَکْتُوباً عِندَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالإِنْجِیلِ یَأْمُرُهُم بِالْمَعْرُوفِ وَیَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنکَرِ وَیُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّبَاتِ وَیُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبَآئِثَ وَیَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالأَغْلاَلَ الَّتِي کَانَتْ عَلَیْهِمْ
(آنان که از این فرستاده ـاین نبیّ امّیـ پیروی می‌کنند که [نام و نشان] او را نزد خود در تورات و انجیل نوشته می‌یابند؛ همو که آنان را به کار پسندیده فرمان می‌دهد و از کار ناپسند بازمی‌دارد و پاکیزه‌ها را برای آنان حلال می‌شمارد و ناپاک‌ها را بر آنان حرام می‌کند و از [دوش] آنان قیدوبندهایی را که بر ایشان بوده است برمی‌دارد)، و به بهترین راه و عادلانه‌ترین روش و پاینده‌ترین صراط هدایت می‌کند. از تو می‌پرسم ای جاثلیق، به حق عیسی روح خدا و کلمه‌اش، آیا این توصیف را در انجیل برای این نبی می‌یابی؟» جاثلیق مدتی طولانی سر به زیر انداخت و دانست اگر انجیل را انکار کند کافر شده است. سپس گفت: بله، این توصیف در انجیل هست، و عیسی این نبی را در انجیل ذکر کرده است، و در انجیل به‌درستی آمده است؛ پس من به آنچه در انجیل در وصف محمد آمده است اقرار می‌کنم ... زمانی که جاثلیق و رأس جالوت این را شنیدند دانستند امام رضا
به تورات و انجیل آگاه است؛ پس گفتند: به خدا قسم، او چیزی آورده که ما نمی‌توانیم آن را رد کنیم یا به آن پاسخ دهیم مگر با انکار انجیل و تورات و زبور؛ و موسی و عیسی 
نیز هر دو به او بشارت داده‌اند؛ اما صحت اینکه او همان محمد است برای ما قطعی نشده است. اینکه اسم او محمد است ما را قانع نمی‌کند به نبوت او اعتراف کنیم، و ما شک داریم این شخص همان محمد شما باشد. امام رضا
فرمود: «با شک احتجاج کردید؟! آیا خدا از قبل یا بعد از آدم تا همین امروزِ ما پیامبری برانگیخته است که اسمش محمد باشد؟! و آیا شما او را در جایی از کتاب‌هایی که
بر همۀ انبیا نازل کرده است غیر از محمد یافته‌اید؟» و آنها از پاسخ بازماندند... .»۱ این متون به‌وضوح حقانیت رسول خدا
را اثبات می‌کنند. درحالی‌که دست‌های جماعت دروغ‌گویان (مسیلمه و همراهانش، لعنت خدا بر آنها) به‌طور کامل از این متون الهی خالی بوده است.
پانویس‌ها
۱. رساله‌ای در وحدت شخصیت مهدی اول و یمانی: ص ۳۰ . ↩ (PDF ۱۳)
۲. صف: ۶. ↩ (PDF ۱۳)
۱. بحارالانوار: ج ۴۹ ص ۷۵ به بعد. ↩ (PDF ۱۵)