فصلها
مقدمه
مسیلمه با لباسی جدید · دکتر علاء سالم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
و سپاس و ستایش از آنِ خداوند، پروردگار جهانیان است؛
و درود و سلام تام و تمام خداوند بر محمد و آلمحمد، ائمه و مهدیین باد.
مقدمه
سنت ثابت الهی اقتضا میکند خداوند جانشین خود را با قانونی محکم و الهی بشناساند؛ قانونی که هرگز از صاحبش جدا نمیشود، و هیچگاه بندهای این قانون از هم گسیخته نمیشود تا مدعی دروغین بتواند یکی از بندهای آن را به خودش نسبت دهد. بندهای این قانون الهی عبارتاند از: «نص، علم، و پرچم بیعت با خدا». خداوند متعال در کتاب مقدسِ خود، خلفایش را با این بندهای سهگانه شناسانده است، و مثال زیر ـبهعنوان نمونهـ به سرور خلایق، محمد
تعلق دارد: دربارۀ نص، حقتعالی میفرماید:
الَّذِینَ یَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الأُمِّيَّ الَّذِي یَجِدُونَهُ مَکْتُوباً عِندَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالإِنْجِیلِ یَأْمُرُهُم بِالْمَعْرُوفِ وَیَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنکَرِ وَیُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّبَاتِ وَیُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبَآئِثَ وَیَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالأَغْلاَلَ الَّتِي کَانَتْ عَلَیْهِمْ فَالَّذِینَ آمَنُواْ بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُواْ النُّورَ الَّذِيَ أُنزِلَ مَعَهُ أُوْلَـئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
۱ (آنان که از این فرستاده ـاین نبیّ امّیـ پیروی میکنند که [نام و نشان] او را نزد خود در تورات و انجیل نوشته مییابند؛ همو که آنان را به کار پسندیده فرمان میدهد و از کار ناپسند بازمیدارد و پاکیزهها را برای آنان حلال میشمارد و ناپاکها را برایشان حرام میکند و از [دوش] آنان قیدوبندهایی را که بر ایشان بوده است برمیدارد؛ پس کسانی که به او ایمان آورده و گرامیاش داشته و یاریاش
کنند و نوری را که با او نازل شده است پیروی کنند، آنان همان رستگاراناند). و میفرماید:
وَإِذْ قَالَ عِیسَی ابْنُ مَرْیَمَ یَا بَنِي إِسْرَائِیلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَیْکُم مُّصَدِّقاً لِّمَا بَیْنَ یَدَيَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَمُبَشِّراً بِرَسُولٍ یَأْتِي مِن بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ فَلَمَّا جَاءهُم بِالْبَیِّنَاتِ قَالُوا هَذَا سِحْرٌ مُّبِینٌ
۱ (و هنگامی که عیسی بن مریم گفت ای بنیاسرائیل، من فرستادۀ خدا بهسوی شما هستم که آنچه را پیش از من از تورات بوده تصدیق میکنم، و بشارتدهنده به فرستادهای هستم که بعد از من میآید و اسمش احمد است. پس هنگامی که او با دلایل روشن بهسوی آنان آمد گفتند این سحری است آشکار). دربارۀ علم، حقتعالی میفرماید:
هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّیِّینَ رَسُولاً مِّنْهُمْ یَتْلُو عَلَیْهِمْ آیَاتِهِ وَیُزَکِّیهِمْ وَیُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ وَإِن کَانُوا مِن قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُّبِینٍ
۲ (او کسی است که در میان امّیها، فرستادهای از خودشان برانگیخت که آیات او را بر آنان میخواند و آنان را پاک میگرداند و کتاب و حکمت به آنان میآموزد، هرچند پیش از آن در گمراهی آشکاری بودند). و دربارۀ دعوت به خدا و حاکمیتش، حقتعالی میفرماید:
وَمَا لَکُمْ لَا تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالرَّسُولُ یَدْعُوکُمْ لِتُؤْمِنُوا بِرَبِّکُمْ وَقَدْ أَخَذَ مِیثَاقَکُمْ إِن کُنتُم مُّؤْمِنِینَ
۳ (و شما را چه شده است که به خدا ایمان نمیآورید، و حال آنکه رسول خدا شما را میخواند تا به پروردگارتان ایمان آورید؟ و بهراستی از شما پیمان گرفته است، اگر شما مؤمن هستید). با وجود وضوح حقانیت حبیب خدا محمد
، و روشن بودن حجت و برهان صداقت او، و با وجود دارا بودن بندهای قانون الهی پیشگفته، و با وجود تمامی تلاشهایی که او در آگاهسازی مسلمانان و استوارسازی آنها و تعیین مرزهای هدایت و نجات برای آنها به انجام
رساند، باز هم تعدادی نهچندان کم از آنها از ادعاهای باطل افرادی همچون «مُسَیْلِمَه و سَجّاح» پیروی کردند.
پانویسها
۱. اعراف: ۱۵۷ . ↩ (PDF ۷)
۱. صف: ۶. ↩ (PDF ۸)
۲. جمعه: ۲. ↩ (PDF ۸)
۳. حدید: ۸. ↩ (PDF ۸)