پیش‌گفتار
مقدمه
ابلاغ آشکار، جلد اول · شیخ ناظم عُقیلی
مقدمه
بسم الله الرحمن الرحیم
سپاس و ستایش از آنِ خداوند پروردگار جهانیان است؛ او که مالکِ سلطنت، روان‌کنندۀ کشتی (وجود)، مسَخّرکنندۀ بادها، شکافندۀ سپیدۀ صبح، حکم‌فرمای روز جزا، و پروردگار جهانیان است.
سپاس و ستایش از آنِ خدایی است که از ترس او آسمان و ساکنانش غرّش می‌کنند، و زمین و آبادکنندگانش می‌لرزند، و دریاها و هر آنکه در اعماقش غوطه‌ور است به تلاطم درمی‌آیند.
بارخدایا! بر محمد و آل‌محمد درود فرست؛ آن کشتی روان در اقیانوس‌های ژرف، که هرکه بر آن سوار شود ایمنی یابد و هرکه آن را ترک گوید غرق شود. پیشی‌گیرنده از آن‌ها از دین خارج، و عقب‌مانده از آن‌ها نابود، و ملازم و همراه با آن‌ها رسیده به حق است.
أَفَکُلَّمَا جَاءَکُمْ رَسُولٌ بِمَا لَا تَهْوَی أَنْفُسُکُمُ اسْتَکْبَرْتُمْ فَفَرِیقًا کَذَّبْتُمْ وَفَرِیقًا تَقْتُلُونَ
۱ (هرگاه فرستاده‌ای نزد شما آمد و مطابق هوای نفْستان نبود شما تکبّر ورزیدید؛ پس بعضی از آنان را تکذیب کردید و بعضی از آنان را به قتل رساندید).
روایات بسیاری از پیامبر خدا
و اهل‌بیت
دربارۀ آمدن زمینه‌سازان امام مهدی
نقل شده است که حکومت و سلطنت و نیز زمینۀ پیروزی و نصرت را برای ایشان آماده می‌کنند. از امام علی
در حدیثی طولانی نقل شده است، فرمود: «هنگامی که قائم در خراسان قیام کند و بر سرزمین کوفان و ملتان و نیز بر جزیرۀ بنی‌کاوان مسلط شود، و از ما
قائمی قیام کند در جیلان (گیلان) و با او دیلمان باشند، سپس قائمی قیام کند که امیدها به اوست، و او همان امام گمنام است که شرف و فضل از آنِ اوست. او از نسل توست ای حسین، و فرزندی همانند او نیست... .»۱
از اباعبدالله
نقل شده است، فرمود: «قائم قیام نمی‌کند تا آنکه دوازده مرد قیام کنند و همگی بگویند او را دیده‌اند؛ و آن‌ها را تکذیب می‌کنند.»۲
شیخ علی کورانی در کتاب خود «ممهدون»۳ به‌نقل از کتاب «بشارةالاسلام» آورده است: «مردی قبل از مهدی ـاز اهل‌بیتشـ از مشرق خروج می‌کند، و شمشیر را هشت ماه بر دوش خود حمل می‌کند؛ می‌کُشد و می‌کُشد و به بیت‌المقدس رو می‌کند؛ و قطعاً به آنجا می‌رسد مگر اینکه بمیرد.»
از علی
نقل شده است، فرمود: «وقتی پادشاهیِ بنی‌فلان به پایان برسد خداوند آل‌محمد
را با مردی از ما اهل‌بیت تمکین می‌دهد که با تقوا سِیر و با هدایت عمل می‌کند، و در قضاوت خود رشوه نمی‌گیرد. به خدا قسم من اسم او و اسم پدرش را می‌دانم ... سپس برای ما مردی که دارای دو خال و اثر است می‌آید؛ همان عادل و حافظ آنچه به او داده شده است. پس او آن [زمین] را پر از عدل و داد می‌کند.»۴
رسول خدا
فرموده است: «نزد گنج شما سه تن کشته می‌شوند که همه فرزندِ خلیفه‌اند. سپس [خلافت] به هیچ‌یک از آنان نمی‌رسد. بعد از آن پرچم‌های سیاه از شرق آشکار می‌شوند و با آن‌ها طوری می‌جنگند که هیچ قومی این‌گونه نجنگیده است. سپس
جوانی را ذکر کرد و فرمود: اگر او را دیدید با او بیعت کنید که او خلیفه، مهدی است.»۱
از ابابصیر از امام باقر
در حدیثی طولانی نقل شده است، فرمود: «...قائم به اصحابش می‌فرماید: ای قوم من، مردم مکه مرا نمی‌خواهند، ولی من برای اتمام‌حجت، فرستاده‌ای نزد آن‌ها می‌فرستم تا آن‌گونه که شایستۀ من است برای آن‌ها حجت را اقامه کنم. پس مردی از اصحاب خودش را نزد خود می‌طلبد و به او می گوید: به‌سوی اهل مکه برو و بگو ای اهل مکه، من رسولِ فلانی برای شما هستم. او به شما می‌گوید ما اهل‌بیتِ رحمت و معدن رسالت و خلافتیم، و ما فرزندان محمد
و از نسل پیامبران و کسانی هستیم که مظلوم واقع شدیم و مورد اذیت و آزار قرار گرفتیم و حقمان از همان هنگام که پیامبرمان قبض روح شد تا به امروز پایمال شده است. ما از شما یاری می‌طلبیم، پس ما را یاری کنید... .»۲
کسی که خواهان مطالب بیشتری است می‌تواند به کتاب‌های زیر مراجعه کند: غیبت نعمانی، بشارةالاسلام، بحارالانوار، الزام‌الناصب و دیگر کتاب‌های حدیث.
آنچه مایلم به آن اشاره کنم قضیۀ فرستادۀ امام مهدی
احمدالحسن است که امام مهدی
وی را چند سال پیش به‌سوی ما فرستاده است؛ به‌عنوان بشارت‌دهنده به نزدیک‌بودنِ قیام امام
و ترسانندۀ دشمنان امام
و دعوت‌کنندۀ انسان‌ها به عمل صالح جهت تعجیل در فرج و قیام امام
، از طرق تأکید بر دعوت قائم آل‌محمد
و ترک دعوت به عناوین شخصیت‌های دیگری که منجر به پراکنده‌شدن امت به طوایف و گروه‌هایی شده‌اند که هیچ بهره و منفعتی در ورایشان نیست.
احمدالحسن
از ابتدای رسالت خود ـبه‌طور خاصـ علما و ـبه‌طور عامـ مردم را مخاطب قرار داد و آن‌ها را سوگند داد تا از او هر دلیلی را که ادعایش را اثبات می‌کند
درخواست کنند، یا به کلامش گوش دهند تا رسالتی را که از طرف امام
آورده است بشناسند، تا دوغ از دوشاب بازشناخته شود؛ ولی کسی به این درخواست پاسخ مثبت نداد.
می‌گویم: ما همه باید مواظب باشیم تا مصداق این فرمایش حق‌تعالی نشویم: 
فَقَالَ الْمَلأُ الَّذِینَ کَفَرُواْ مِن قِوْمِهِ مَا نَرَاكَ إِلاَّ بَشَراً مِّثْلَنَا وَمَا نَرَاكَ اتَّبَعَكَ إِلاَّ الَّذِینَ هُمْ أَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِ وَمَا نَرَی لَکُمْ عَلَیْنَا مِن فَضْلٍ بَلْ نَظُنُّکُمْ کَاذِبِینَ
۱ (پس آن بزرگان کافر از قومش گفتند: ما تو را جز بشری همچون خودمان نمی‌بینیم، و پیروان تو را نیز جز افراد پستِ اجتماع و افرادی که خام‌رأی هستند نمی‌پنداریم، و هیچ برتری در شما نمی‌یابیم؛ بلکه گمان می‌کنیم شما دروغ‌گو هستید).
مایلم بعضی از دلیل‌هایی را بیان کنم که برای خواهان حقیقت سودمند است و با آن‌ها می‌توان به صحت ادعای احمدالحسن
مبنی بر اینکه او فرستادۀ امام مهدی
است استدلال کرد؛ و از تمام مؤمنان دعوت می‌کنم ـو من خادم همۀ ایشان هستمـ تا از این دلالیل بهره‌مند گردند و شیطان (لعنه‌الله) آن‌ها را از راه راست گمراه نکند؛ چراکه او راهزن تمام راه‌های هدایت است.
و اینک این قضیه را از پنج بُعد بررسی می‌کنیم: