شاخه‌ای که از تنه‌ی یسّی بیرون می‌آید

پاورقی‌ها

15. ↩[۱۵] - علمای کلیسا، آیه‌ی: «و از تنه‌ی یسّی شاخه‌ای خارج می‌شود و شاخه‌ای از ریشه‌هایش خواهد شکفت» را به عیسی(ع) تفسیر می‌کنند و نظرشان این است که معنای شاخه و تنه، یکی است و این مورد، قطعاً خلاف حکمت می‌باشد. به عنوان مثالی از تفسیرهای آنان، سخن کشیش تادریس یعقوب با این تصور که این متن بر عیسی منطبق می‌شود را بیان می‌کنم: «.... نگفته است فرزند داوود، با اینکه ایشان از جهت شرعی فرزند داوود است؛ ولی خواست او را به شکلی واقعاً متواضعانه بیان کند؛ مانند نهال و شاخه‌ای از یسّی که زندگی کرد و در حالی که جایگاهش اندک بود، از دنیا رفت» (تفسیر سفر اشعیا). آنان به اینکه یهود بی هیچ دلیلی متن را بر «حزقیا» تطبیق می‌دهند، اشکال می‌گیرند؛ چرا که حزقیا پیش از آنکه اشعیا این مطلب را بگوید، متولد شده بود؛ در حالی که می‌بینیم خود آنان نیز بدون دلیل متن را بر عیسی(ع) تطبیق می‌دهند. روشن است که این آیه و آنچه پس از آن می‌آید، بنا به دلایلی که سید احمدالحسن (ع) بیان فرموده‌اند، چنین تطبیقی را بر نمی‌تابند؛ و ایشان معنای متن را در کتاب دیگری اینگونه بیان کرده است: «... اما یسّی در تورات شناخته شده است؛ او پدر پیامبر خدا داوود (ع) است، و مادر امام مهدی(ع) نیز از نسل داوود(ع) می‌باشد.... پس امام مهدی محمد بن الحسن العسکری(ع) از ناحیه‌ی مادری جزو نوادگان اسرائیل (یعقوب (ع)) و از ناحیه‌ی پدری از نوادگان محمّد (ص) به شمار می‌رود. پس اینکه حضرت مهدی(ص) شاخه‌ای از تنه‌ی یسّی است، بر او صدق می‌کند. همان‌گونه که این مورد بر مهدی اوّل از مهدیین دوازده‌گانه نیز صدق می‌کند؛ چرا که او نیز شاخه‌ای است که از شاخه‌ای از تنه‌ی یسّی بیرون می‌آید؛ چرا که او از نسل امام مهدی(ع) است» (کتاب وصی و فرستاده‌ی امام مهدی در تورات، انجیل و قرآن).
16. ↩[۱۶] - اما در مورد دلیل آوردن آنان در مورد لذت بردن عیسی از ترس از پروردگار که بر او قرار می‌گیرد و ارتباط آن با مسئله‌ی اقانیم، کشیش تادریس یعقوب در تفسیرش می‌گوید: «... حلول و قرار گرفتن روح القدس بر مسیح، با قرار گرفتن او بر ما متفاوت است. در مورد ایشان قرار گرفتن، اُقنومی است. او در ذات جوهر، با پدر یگانه است. قرار گرفتنی بدون هیچ حد و مرزی....» و می‌گوید: «و قرار گرفتن روح القدس، قرار گرفتن زمانی نمی‌باشد. بلکه اتحادی ازلی بین اقانیم سه‌گانه وجود دارد....». اما در مورد باطل کردن عقیده‌ی اقانیم سه‌گانه، همگان می‌توانند سخنان سید احمدالحسن را در پیوست شماره ۱ مطالعه نمایند.
17. ↩[۱۷] - کشیش تادریس در توضیح آیه‌ی «او بر وفق مشاهده‌ی چشمش قضاوت نمی‌کند» چنین می‌نویسد: «سید مسیح موضعی کاملا متضاد با آنچه در زمان اشعیا جریان داشت که قُضّات براساس قراین قضاوت می‌کردند، اتخاذ می‌کند. این طعنه (جانب‌دارانه بودن) به بسیاری از کسانی که به مسئولیت‌های رهبری متعهد هستند، وارد می‌شود، و پروردگار با شدت در برابر این بیماری ایستادگی نمود. ایشان، رهبران دینی را که به جانب‌داری و ریاکاری دچار بودند، توبیخ می‌نمود؛ مانند فریسیان، صدوقیان و کاتبان. این در ‌حالی است که کودکان را با لطف، به سوی خود دعوت می‌کرد و با افراد خطارکار و باجگیر، مهربانی می‌نمود». روشن است که رویکرد این متون، از رویکرد علمی بسیار به‌دور است. متن درباره‌ی مردی سخن می‌گوید که حکومت می‌کند و زمین را پر از شناخت و عدل می‌کند؛ نه از کسی که توبیخ می‌کند و با لطف رفتار می‌نماید.
18. ↩[۱۸] - علمای کلیسا اعتراف می‌کنند به اینکه آنچه در متن گفته شده، در زمان عیسی(ع) اتفاق نیفتاده است؛ ولی آنان چنین می‌پندارند که در آینده به دست کلیسا حاصل خواهد شد؛ همین‌طوری و بی هیچ دلیلی! اسقف آنتونیوس فکری می‌گوید: «در آن زمان، این‌گونه است = یعنی در زمان انجیل.... این اتفاق روز پنجاه است سپس با پند و اندرز فرستادگان، سپس از طریق کلیسا. سپس در پایان روزگاران، ایمان یهود اتفاق خواهد افتاد.... آیه‌ی «۱۲ و به‌ جهت‌ امّت‌ها پرچمی برافراشته‌، رانده‌شدگان‌ اسرائیل‌ را جمع‌ خواهد كرد و پراكندگان‌ یهودا را از چهار گوشه‌ی جهان‌ فراهم‌ خواهد آورد»؛ کلیسا همه‌ی پراكندگان‌ امت‌های یهودا را از چهار گوشه‌ی جهان‌ فراهم‌ خواهد آورد» (تفسیر عهد قدیم ـ اشعیا ۱۱). چه بسا منظور او، کلیسای ارتودکس باشد که پاپ شنودای سوم درباره‌اش گفته است: «ارتودوکس قبطی، تنها کلیسای مسیحی است»؛ این در ‌حالی است که پاپ واتیکان بِنِدکیت شانزدهم براساس سند «دومینوس یزوس» نظرش چنین است: «تنها کلیسای مسیحی، کلیسای کاتولیکی است» و آن و نه چیز دیگر همانی است که تمامیِ ابزارهای رهایی را در اختیار دارد. این مسئله، باعث عکس‌العمل‌هایی شد که آخرین آنها، پندی که کاهن کلیسای ارتودکسی «کشیش مرقس عزیز» پاپ واتیکان بیان کرده است، نمی‌باشد؛ به اینکه از خوشمزگی دست برداشته شود و از خواب غفلت بیدار شود وگرنه بازیچه‌ای در دست شیطان خواهد بود، و به طور قطع آن کلیسایی که پراکندگی‌ها را جمع می‌کند طبق نظر مارتین لوتر «کلیسایی است که از کلیسای کاتولیک مشتق شده»؛ این همان کلیسای اصلاح‌گر است؛ و بیاناتی از این دست.
19. ↩[۱۹] - در فرهنگ کتاب مقدّس در شرح کلمه‌ی «یهودا پسر یعقوب» آمده است: «نامی عبری است که معنایش «ستایش کرد» (حمد) می‌باشد و او چهارمین فرزند یعقوب از لیئه (همسر یعقوب) می‌باشد و در بین النهرین متولد شده است (۲۹: ۳۵) و این نام به خاطر شکرگزاری مادرش در هنگام ولادتش به او داده شده است».
20. ↩[۲۰] - این موضوعی است روشن و روایات نیز آن را بیان کرده‌اند. از جمله و به عنوان مثال، روایتی است که عیاشی در تفسیرش روایت نموده است: رسول خدا(ص) فرمود: «من عبد الله (بنده‌ی خدا) هستم و نامم احمد است. من بنده‌ی خدا هستم و اسمم اسرائیل است؛ هر چه به او امر فرمود، مرا نیز امر کرد و هر چه او به او نمایاند، مرا نیز نمایانید». تفسیر عیاشی: ج ۱ ص ۴۴.
21. ↩[۲۱] - روایات در این خصوص بسیارند. این مثالی از آنهاست: امام باقر(ع) در مورد سخن خداوند عزوجل: (فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللهُ جَميعاً) (پس به سوی نیکی‌ها پيشى جوييد. هر جا که باشید، خدا همه‌ی شما مى‏آورد) فرمود: «نیکی‌ها، ولایت است، و سخن خداوند تبارک و تعالی: (أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللهُ جَميعاً) (هر جا که باشید، خدا همه‌ی شما مى‏آورد) یعنی اصحاب قائم که سیصد و ده تا و اندی هستند». فرمود: «به خدا سوگند! آنان همان امت وعده داده شده هستند». فرمود: «به خدا قسم! در یک ساعت و مانند ریختن برگ درختانِ پاییزی جمع می‌شوند». کافی ـ شیخ کلینی: ج ۸ ص ۳۱۳. این همان چیزی است که امروز اتفاق افتاده است. افرادی از شهرها، ادیان و جنس‌های مختلفی به سید احمدالحسن ایمان آوردند و انصار ایشان در مناطق بسیاری از جهان پراکنده هستند؛ مانند کشورهای خاور‌میانه، مغرب عربی، شرق آسیا، روسیه و بسیاری از دولت‌های اروپایی و غیر اروپایی مانند بریتانیا، فرانسه، آلمان، سوئد، نروژ، هلند، فنلاند، اسپانیا، استرالیا، کانادا، آمریکا، مکزیک، آرژانتین و جاهای دیگر.