فصلها
آمادهسازی قوا برای جهاد
سرگردانی یا راه به سوی خدا · سید احمدالحسن
اگر مسلمانان در دین خود اندیشه کنند و شروع به امربهمعروف و نهیازمنکر نمایند و هدف نهضت اسلامی را که همان برافراشتن کلمۀ لااله الا الله بر تمام اهل زمین و اقامۀ عدل الهی بر روی زمین است به خوبی بشناسند، نسلی که آمادۀ جهاد علیه طاغوتیان است، آماده میشود. مرحلۀ چهارم آماده سازی برای جهاد، آمادهسازی بدنی و تهیۀ سلاح است، حتی اگر چاقویی کوچک یا قطعه فلزی باشد؛ اینها را بیاهمیت و ناچیز نشمارید زیرا اصحاب پیامبر خدا(ص) با برگهای درخت خرما توانستند بر شمشیرهای مشرکین قریش پیروز شوند.
بدانید خداوند با شماست، پابرجایتان میکند و توسط فرشتگانش شما را یاری میدهد اگر بهراستی جزو مخلصین او باشید؛ و همراه لشکر طغیانگر، شیطان است که آنها را راهنمایی میکند و آنان نیز به دنبال او حرکت میکنند تا جایی که دو لشکر با هم مواجه شوند و لشکر طغیانگر فرار کرده و پشت به جنگ کند. خداوند میفرماید: (وَقَالَ الشَّیطَانُ لَمَّا قُضِیَ الْأَمْرُ إِنَّ اللَّهَ وَعَدَکمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدْتُکمْ فَأَخْلَفْتُکمْ وَمَا کانَ لِیَ عَلَیکمْ مِنْ سُلْطَانٍ إِلَّا أَنْ دَعَوْتُکمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِی فَلا تَلُومُونِی وَلُومُوا أَنْفُسَکمْ مَا أَنَا بِمُصْرِخِکمْ وَمَا أَنْتُمْ بِمُصْرِخِیَّ إِنِّی کفَرْتُ بِمَا أَشْرَکتُمُونِ مِنْ قَبْلُ إِنَّ الظَّالِمِینَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ)؛[۱۳۱] (چون کار به پايان آيد، شيطان گويد: خدا به شما وعده داد و وعدۀ او حق بود و من نيز به شما وعده دادم ولی در وعدۀ خود خلاف کردم و من بر شما هیچ تسلطی ندارم جز آن که دعوتتان کردم و شما نيز دعوت مرا اجابت کرديد؛ پس مرا ملامت مکنيد، خود را ملامت کنيد؛ نه من فريادرس شما هستم، نه شما فريادرس من. از اينکه مرا پيش از اين، شريک خدا قرار داده بوديد بيزارم، زیرا برای ستمکاران عذابی است دردآور).
با اجرای مراحلی که بیان شد، سربازان مهدی( که همان سربازان خداوند سبحانومتعال هستند، هم از بُعد نفسانی و هم از بُعد جسمانی برای جهاد آماده میشوند. هر مؤمن مجاهد باید در خودش ببیند که همراه با خدای سبحان جبّار آسمانها و زمین است و از طاغوتها و انبوهی سپاهیان و امکاناتشان هیچ ترس و هراسی به دل راه ندهد: (إِنَّ کیدَ الشَّیطَانِ کانَ ضَعِیفاً)؛[۱۳۲] ( مکر شيطان، ضعیف است).
در این هنگام، خداوند سبحانومتعال بر این امت گشایش میکند و رهبر ربّانی، مهدی( را ارسال میکند تا از این سرگردانی خارج شوند و به سرزمین مقدس داخل شوند؛ انشاءالله سبحانهوتعالی.
حضرت مهدی(، محمد، فرزند حسن، فرزند علی، فرزند محمد، فرزند علی، فرزند موسی، فرزند جعفر، فرزند محمد، فرزند علی، فرزند حسین، فرزند علیبن ابیطالب(ع) است. او از فرزندان علی(ع) و فاطمه (ع) دختر حضرت محمد(ص) پیامبر خداست.
مسلمانان همگی بر اینکه او در آخرالزمان خروج میکند، اتفاقنظر دارند و در این خصوص احادیث متواتری وجود دارد و همانطور که در حدیثی از حضرت محمد(ص) آمده است، منکر او همانند کسی است که به پیامبر(ص) کافر شده باشد.
در سال ۲۵۵ هـ. ق. پنج سال قبل از شهادت پدرش امام حسن عسکری( متولد شد و مادرش نوۀ دختریِ پادشاه روم است که نَسَب او به یکی از حواریون عیسی( میرسد. بسیاری از مؤمنین در زمان حیات پدرش امام عسکری( او را دیدند. زمانی که به مقام امامت رسید فقط چهار نایب خاص در زمان غیبت صغری که بیش از ۷۰ سال طول کشید، او را میدیدند؛ سپس خواست خدا بر این بود که غیبت کبری واقع شود و ایشان( تا امروز زنده باقی بماند تا زمین را از عدل و داد پر کند، همانگونه که از ظلم و ستم پر شده است.
در تورات و انجیل ذکرش به میان آمده و به دلیل عمر طولانیاش (قدیمالایام) نامیده شده است. عیسی( در زمان قیام ایشان( از آسمان فرود میآید تا وزیر او( و تأیید کنندۀ حق او( باشد.
امام در مکه قیام میکند و یارانش که بالغ بر ۳۱۳ نفر به تعداد اصحاب جنگ بدر و یاران طالوت که توانستند از رودخانه عبور کنند، میباشند؛ گرد او جمع میگردند و سپس از تمام کشورهای اسلامی، مؤمنین مخلص بهسوی مکه روان میشوند که تعداد آنها به دههزار نفر میرسد و اینها نخستین لشکر امام( هستند. امام برای جنگ از مکه خارج نمیشود تا آن که خداوند لشکر سفیانی را بین راه مکه و مدینه در زمین فرو ببرد و این همان لشکری است که ارسال میشود تا جلوی حرکت نهضت مهدی( را بگیرد. بعدازاین واقعه، حرکت امام برای پاکسازی زمین اسلامی از طاغوتیان و نوکرانی که اطراف آنها جمع شدهاند آغاز میشود. امام به جنگ سفیانی و سربازان نجس او و آزادسازی سرزمین مقدس میرود و مردم گروهگروه در دین خدا وارد میشوند.
امتحانات الهی در زمان ظهور حضرت بسیارند؛ از جملۀ آنها دجال و لشکر غرب است؛ اما خداوند ولیّ خود، مهدی(ع) و سربازانش که همراه او هستند را یاری و بر دشمنان پیروز میکند تا دین الهی بر تمام ادیان پیروز شود، حتی اگر مشرکین را خوش نیاید؛ همانگونه که خداوند در قرآن کریم وعده فرموده است.[۱۳۳]
از علامتهای نزدیک شدن ظهور ایشان( آن است که آسمان بارانش را منع میکند؛ همچنین گرمای شدید، اختلاف بین شیعه، مرگ فقها که بسیاری از آنها در نجف به قتل میرسند، محاصرۀ اقتصادی عراق، همانگونه که در روایتها آمده است حتی دِرهَمی با عراق دادوستد نمیشود.[۱۳۴] اهل عراق از زیارت خانۀ خدا منع میشوند و کسی که آنها را منع میکند، روم (غرب امروزی) میباشد، همانطور که از امام صادق هنگامیکه اهل عراق را مخاطب قرار داده بود، روایت شده است که فرمود: (... آن هنگام از حج منع میشوید، محصولات کم میشود و خشکسالی سرزمینها را دربرمیگیرد، به تورم و گرانی قیمتها و همچنین به ظلم حاکم مبتلا میشوید و در بین شما ظلم و تعدی به همراه بلایا و وبا (بیماری) و گرسنگی ظاهر میشود و فتنهها بر شما سایه میافکنند...).[۱۳۵]
مساجد تزیین میشوند و قرآنها آراسته میگردند و در مسجد غذا خورده میشود. سال مانند ماه و ماه مانند هفته و هفته مانند روز و روز مانند یک ساعت میگذرد. چهار هزار مسلمان روز جمعه در مسجد کوفه به دست حاکمان عراق کشته میشوند. دیوار مسجد کوفه فرو میریزد. بین حاکمان عراق اختلاف پیش میآید و این اختلاف، نخستین علامتِ از بین رفتن حکومتشان است و مردم به این حکومت طمع میکنند. ستارۀ دنبالهدار که روشناییاش مانند نور ماه است، پیدا میشود و سپس خم میشود، بهطوریکه سرستاره به دنبالۀ آن میرسد. دیگر علامات عبارتاند از: ندای آسمانی در روز ۲۳ ماه رمضان، ظهور سفیانی در شام و اردن و اشغال سوریه و بخشی از فلسطین توسط او؛ و قبل از ظهور سفیانی در شام، اختلاف بر سرحکومت در شام، داخل شدن سفیانی به عراق و کشتن حاکم آن، وقوع ماهگرفتگی در ۵ روز مانده به آخر ماه و خورشیدگرفتگی در نیمۀ رمضان که این دو علامت در یک ماه رخ میدهند.
در سال قیام ایشان( سیل، کوفه را میگیرد. در سال قیام، از آسمان ۲۴ باران میبارد و آثار و برکاتش در زمین دیده میشود، خرما در نخلها فاسد میشود و در بعضی از روایات آمده است که میوهها در درختان فاسد میشوند.[۱۳۶] ظاهر شدن آتش در حجاز و ظاهر شدن آتش در آسمان و همچنین ظاهر شدن سرخی در آسمان، متوقف شدن خورشید هنگام زوال (ظهر)، خراب شدن بغداد با جنگها و فتنهها، خراب شدن بصره، ظاهر شدن ذکر ایشان( بر سرِ زبانها، خروج ایشان در سالی فرد، کشته شدن نفس زکیه در کعبه بین رکن و مقام؛ و پس از این علامتها، قائم بعد از پانزده روز یا کمتر قیام میکند.
بعد از قیامش چند علامت دیگر رخ میدهد که دال بر ظهور ایشان( است از جمله، به زمین رفتن لشکر سفیانی در بیداء، بین مکه و مدینه؛ و چهبسا احتمال دارد که ندای آسمانی بعد از ظهور و قیام امام( واقع شود تا دلالتی بر حقانیت امام باشد، بهخصوص که منادی، جبرئیل در آسمان میباشد.
این علامتها برخی از چیزهایی است که در احادیث از ائمه(ع) نقل شده است، و خداوند داناتر است؛ به ما جز اندکی از علم داده نشده است که از خداوند سبحان تقاضای زیاد شدن آن را داریم!
والسلام على حجة الله فی أرضه و رحمة اللـــه و برکاته.
و سلام بر حجت خدا بر زمینش و رحمت خدا و برکاتش بر او باد.
والسلام على المؤمنین و المؤمنات و رحمة الله و برکاته.
و سلام بر مردان و زنان مؤمن و رحمت خدا و برکاتش بر ایشان باد.
(رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاکتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِین).[۱۳۷]
(ای پروردگار ما، به آنچه نازل کردهای ايمان آورديم و از رسول، پيروی نمودیم؛ پس ما را در شمار گواهیدهندگان بنويس).
(رَبَّنَا لا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْک رَحْمَةً إِنَّک أَنْتَ الْوَهَّابُ).[۱۳۸]
(ای پروردگار ما، پس از آن که ما را هدايت کردی، دلهای ما را به باطل متمايل مساز و رحمت خود را بر ما ارزانی دار که تو بسیار بخشايندهای).
بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ
(إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ یقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَیقْتُلُونَ وَیقْتَلُونَ وَعْداً عَلَیهِ حَقّاً فِی التَّوْرَاﺓ وَالْأِنْجِیلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَیعِکمُ الَّذِی بَایعْتُمْ بِهِ وَذَلِک هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ* التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاکعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّاهُونَ عَنِ الْمُنْکرِ وَالْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِینَ).[۱۳۹]
بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ
(خدا از مؤمنان جانها و مالهايشان را خريد تا بهشت برای آنان باشد. در راه خدا جنگ میکنند، چه بکُشند يا کشته شوند، وعدهای که خدا در تورات و انجيل و قرآن داده است به حق بر عهدۀ اوست و چه کسی بهتر از خدا به عهد خود وفا خواهد کرد؟ به اين خريدوفروشی که کردهايد شاد باشيد که کاميابی بزرگی است؛ توبهکنندگان، پرستندگان، ستايندگان، روزهداران، رکوعکنندگان، سجدهکنندگان، امرکنندگان به معروف و نهیکنندگان از منکر و حافظان حدود خداوند و مؤمنان را بشارت ده).
گناهکار تقصیرکار
احمـدالحسن
۱۴۲۰ هـ. ق.[۱۴۰]
پاورقیها
- ↩[۱۳۱] ابراهیم: ۲۲
- ↩[۱۳۲] نساء: ۷۶
- ↩[۱۳۳] ایشان( به این سخن خداوند متعال اشاره میفرماید: (هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِینِ الْحَقِّ لِیظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ کلِّهِ وَلَوْ کرِهَ الْمُشْرِکونَ(؛ (او کسی است که فرستادۀ خود را با هدایت و دینی بر حق فرستاد تا آن را بر همۀ دینها پیروز گرداند، هرچند مشرکان را خوش نیاید). توبه: ۳۳
- ↩[۱۳۴] از ابینضره نقل شده است که گفت: نزد جابربن عبدالله بودیم، گفت: (بر اهل عراق زمانی خواهد رسید که درهمی با آنها دادوستد نمیشود...). عمده ابنالبطریق: ص ۴۲۴؛ بحارالانوار: ج ۵۱، ص ۹۱؛ صحیح مسلم: ج ۸، ص ۱۸۴
- ↩[۱۳۵] امالی مفید: ص ۶۴؛ بحارالانوار: ج ۴۷، ص ۱۲۲
- ↩[۱۳۶] از ابیعبدالله( که فرمود: (در سال قیام قائم(، میوهها و خرما بر درختان فاسد میشود و از آن شکایت نکنید). ارشاد: ج ۲، ص ۳۷۷
- ↩[۱۳۷] آل عمران: ۵۳
- ↩[۱۳۸] آل عمران: ۸
- ↩[۱۳۹] توبه: ۱۱۱- ۱۱۲
- ↩[۱۴۰] ۱۳۷۸ هجری شمسی (مترجم)