پرسش ۶۶۲ - پاسخهای روشنگرانه (ج ۷)
از WikiSavior، مرجعی مبتنی بر منابع
پرسش و پاسخ فارسی
-پرسش 662:
امیدوارم آیات کریم سورهی طه را تفسیر فرمایید. حکمت از خطاب قرار دادن رسول خدا (ص) توسط خداوند سبحان و متعال در سورهی طه با نام «طه» چیست؟ (یعنی با این دو حرف). (طه * ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى * إِلاَّ تَذْكِرَةً لِمَنْ يَخْشى * تَنْزيلاً مِمَّنْ خَلَقَ الْأَرْضَ وَ السَّماواتِ الْعُلى * الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى)([۳۶]) (طه * قرآن را بر تو نازل نکردهايم تا به مشقت درافتی * تنها هشداری است برای آن که میترسد * نازلشدهای از جانب کسیکه زمين و آسمانهای بلند را آفريده است * خدای رحمان که بر عرش استيلا دارد). فرستنده: محمد شمری ـ امارات
پاسخ احمدالحسن (ع):
بسم الله الرحمن الرحیم و الحمد لله رب العالمین، و صلی الله علی محمد و آل محمد الائمة و المهدیین و سلم تسلیماً. این آیات بر رسول خدا (ص) هنگامی نازل شد که حضرت محمد فرستادهی خدا (ص) به خاطر شکر خداوند سبحان و متعال در عبادت به خود سختی میداد؛ چرا که او میدانست که شناخت حقیقی در از بین بردن «أنا = خود» که در مقابل «هو = او» سبحان قرار دارد، میباشد. این پیکاری است که تا زمانی که ما وجود داریم، پایانی ندارد؛ ایشان (ص) نسبت به هر چیزی که به «من» متعلق بود، سخت میگرفت؛ از جملهی آن، بدن ایشان (ص) بود که زمانی زیادی را اختصاص میداد و شب را به نماز و دعا طِی میکرد، تا آنجا که از شدت خستگی از ایستادن روی پاهایش نیز ناتوان و چشمانش از شدت شب زنده داری سرخ شده بود و بیشتر اوقات، لحظاتی را در مکان سجدهاش به خواب میرفت و با این حال خودش را سرزنش مینمود و نظرش این بود که از شکرگزاران پروردگارش نمیباشد و این گونه میدید که در مقابل پروردگارش با «انا =خود» خویشتن مدارا میکند. در چنین شرایطی، این آیات نازل شد و از خلال آنها، منظور خداوند سبحان و متعال دانسته میشود. کلمهی «طه» همان «طاهر» (پاک) است و میتوانید آن را در قرآن اینگونه قرائت نمایی. معتقدم توصیف ایشان (ص) به طاهر و پاک، حقیقتاً با حال و وضعیت ایشان (ص) مناسبت دارد. چه کسی کارهایی که پیشتر گفته شد را انجام میدهد؟ چه کسی غیر از او با توجه به حقیقتی که حملش میکند، لیاقت این اسم را از سوی خداوند سبحان، دارد؟ چه کسی غیر از محمد (ص) این لیاقت را دارد که خداوند او را «طاهر» خِطاب قرار دهد؛ کسیکه منیتش را لگدکوب و نابود کرد و بدنش را تا آنجا که امکانپذیر بود در عبادت پروردگارش به سختی درانداخت؛ تا جایی که خداوند او را مورد عتاب قرار داد و با این سخنش از او درخواست کرد که با بدنش مدارا کند: (طه * ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى) (طه * قرآن را بر تو نازل نکردهايم تا به مشقت درافتی). احمدالحسن
پاورقیهای نسخهٔ فارسی
↑ [۳۶] طه: 1 تا 5.
مطالب بیشتر در مسائل متفرقه
- بسم الله الرحمن الرحیم. سلام و صلوات بر سرور مخلوقات، حضرت محمد و بر خاندان پاک و طیّب او، امامان و مهدیین، و سلّم تسلیماً. سلام بر تو ای آقا و مولای من، قائم آل محمد و رحمت و برکات خداوند. مولای من! از خداوند عزّوجل میخواهیم که شما را تمکین حاصل فرماید و ما و همهی انصار را از ثابت قدمهای با شما قرار دهد. و سپاس و ستایش تنها از آنِ خداوندی است که ما را به این موضوع هدایت نمود که اگر خداوند هدایتمان نمینمود، هدایت نمیشدیم. این نعمتی است از سوی خداوند که شما را شناختیم، ای مولای من! برای ما و برای همهی انصار دعا کنید تا ثابت قدم بمانیم. پرسش من: خداوند متعال میفرماید: (وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ * فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ * ذَواتا أَفْنانٍ * فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ * فيهِما عَيْنانِ تَجْرِيان)([29]) (هر کس را که از ايستادن به پيشگاه پروردگارش ترسيده باشد، دو بهشت است * پس کدام يک از نعمتهای پروردگارتان را انکار میکنيد؟ * آن دو پر از درختاناند * پس کدام يک از نعمتهای پروردگارتان را انکار میکنيد؟ * در آن دو، دو چشمه جاری است). و حق تعالی در همان سوره میفرماید: (وَ مِنْ دُونِهِما جَنَّتانِ * فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ * مُدْهامَّتانِ * فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ * فيهِما عَيْنانِ نَضَّاخَتانِ)([30]) (و جز آنها دو بهشت ديگر است * پس کدام يک از نعمتهای پروردگارتان را انکار میکنيد؟ * از شدت سبزی متمايل به سياهی * کدام يک از نعمتهای پروردگارتان را انکار میکنيد؟ * در آن دو، دو چشمهی همواره جوشنده هست). تفاوت بین دو بهشتی که در آیههای46 و 62 ذکر شدهاند، چیست؟ در آیهی (فيهِما عَيْنانِ تَجْرِيان)([31]) (در آن دو، دو چشمه جاری است) و آیهی (فيهِما عَيْنانِ نَضَّاخَتانِ)([32]) (در آن دو، دو چشمهی همواره جوشنده هست)، معنای «دو چشمهی جاری» و «دو چشمه همواره جوشنده» چیست؟ آقای من! از خداوند میخواهم تا چشمان ما را با نگاه کردن به شما و تمکین دادن شما در زمین نورانی فرماید و ما را جزو خادمان شما قرار دهد. مولای من! برای توفیق من و کودکانم و همهی انصار دعا فرمایید.
- مولای من! آیا بهشت و آتش را مدت و پایانی است؟ چرا که خداوند میفرماید: (خالِدينَ فيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلاَّ ما شاءَ رَبُّك) (و تا آسمانها و زمين باقی هستند در آنجا جاودانه بمانند، مگر آنچه پروردگارت بخواهد). پس از آن، سرنوشت اهل بهشت و آتش چه خواهد بود؟
- السلام عليكم و رحمة الله و بركاته اللهم صلِّ على محمد وآل محمد الأئمة والمهديين وسلم تسليماً كثيراً (وَلَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَا مِنكُم مَّلَائِكَةً فِي الْأَرْضِ يَخْلُفُونَ) (اگر میخواستيم از بین شما فرشتگانی قرار میدادیم تا در روی زمين جانشينی کنند). معنای این آیه چیست و آیا با یاران مهدی (ع) یا مهدیین (ع)، ارتباطی دارد؟
- بسم الله الرحمن الرحیم. اللهم صل علی محمد وآل محمد الائمة والمهدیین و سلم تسلیماً. سلام و رحمت خداوند و برکات او بر یمانی وعده داده شده، قائمِ منصور و مهدی اول یوسف آل محمد. آقای من! از اخلاق کودکانه و سرپیچیام از شما عذرخواهم؛ بندهی حقیری هستم که گناهان صورتش را سیاه و معاصی از خود غافلش نموده. از خداوند درخواست میکنم که دیدن، همراهی، یاری دادن و شهادت در پیشگاه شما و همچنین شفاعت شما را در آخرت روزیام گرداند و من و شما را به یکدیگر بشناساند و مرا خدمتگذاری ذلیل برای شما قرار دهد. آقای من! اگر وقتتان اجازه دهد، پرسشهایی دارم. امیدوارم بزرگواری نمایید و آن را مطالعه کنید و آنچه را که مورد پذیرشتان میباشد، پاسخ دهید. پیشاپیش از شدت نادانی و زیادی غفلتم عذرخواهم. سؤال 1: حق تعالی از زبان عیسی (ع) میفرماید: (وَ أُحْيیِ الْمَوْتى بِإِذْنِ الله)([78]) (و مرده را با اجازهی خداوند زنده مىگردانم). ... آیا منظور از مردگان همان زنده کردن مردم پس از مرگشان میباشد؟ مانند بیرون آوردن آنها از قبرها؟ یا منظور زنده کردن جانهای مرده با برانگیختن ایمان در آنها میباشد؟ سؤال 2: خداوند متعال میفرماید: (إِذْ قالَ اللهُ يا عيسى إِنِّي مُتَوَفِّيكَ وَ رافِعُكَ إِلَي)([79]) (آنگاه که خداوند گفت: ای عيسی، من تو را برگرفته، به سوی خود بالا میبرم). منظور از «وفات» در اینجا چیست؟ آیا به معنی مرگ میباشد؟ اگر چنین است، قبر عیسی بن مریم (ع) کجا است و اگر اینگونه نیست، اکنون او کجا است و آیا فرود آمدن او با شخص خودش میباشد یا با شخصیتش؟ منظور از «رفع شدن» ایشان چیست؟ آیا بالا بردن درجه است یا چیزی دیگر؟.... معنای بالا بردن او به همین آسمان متداول چیست؟ با توجه به اینکه آیه آن را ذکر نکرده است. سؤال 3: خداوند متعال میفرماید: (ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها)([80]) (هيچ آيهای را منسوخ يا ترک نمیکنيم مگر آنکه بهتر از آن يا همانند آن را میآوريم). معنای «نسخ» چیست؟ آیا منظور از آن، نسخ شرایع پیشین توسط شریعت اسلام است؟ یا نسخ برخی از آیات قرآن توسط برخی دیگر؟ اگر معنای دوم مورد نظر است، آیا به این معنا است که عمل کردن به آیات نسخ شده باطل میباشد؟ فایدهی وجود آنها چیست و اساساً نسخ کردن برای چه میباشد؟ پرسش 4: خداوند متعال میفرماید: (وَ لَوْ لا دَفْعُ اللهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ وَ بِيَعٌ وَ صَلَواتٌ وَ مَساجِدُ يُذْكَرُ فيهَا اسْمُ اللهِ كَثيراً)([81]) (و اگر خداوند بعضی را به وسيلهی بعضی ديگر دفع نکرده بود، دِيرها و کليساها و کنشتها و مسجدهايی که نام خدا به فراوانی در آن برده میشود ويران میگرديد) .... منظور از آیهی شریف چیست؟ و آیا دفاع از اماکن عبادت ادیان دیگر بر مسلمانان واجب است؟ پرسش 5: آیا وجود داشتن تصور برای انسان، مسئلهای جبری است یا اختیاری. اگر جبری باشد، آیا منافی دستور به خشوع میباشد؟ و اگر اختیاری است، در انتخاب تصور مناسب، چه چیزی واجب است؟ پرسش 6: در برخی کتابها، اسباب و شأن نزول آیات آمده. آیا این به آن معنا است که نزول آیه بستگی به این سبب و دلیل میباشد؟ به طوری که اگر این اسباب وجود نمیداشت، آیه نازل نمیشد. اگر اینطور نیست، نزول آیات چگونه میباشد. آیا به همان شکل فعلی آن است یا با الفاظ دیگری که همین حکم را در بر میگیرد، انجام میشد؟ به عبارت دیگر آیا پیش از نازل شدن آیه چیزی بوده و هنگامی که نزول آن قصد میشود، بر اساس وضعیتی که در آن قصد صورت گرفته است، نازل میشود؟ فرستنده: سلمان انصاری ـ عراق ـ کربلای مقدس
مراجع
- ↑ احمدالحسن(ع). پاسخهای روشنگرانه (ج ۷). مترجم: گروه مترجمان انتشارات انصار امام مهدی(ع). نوبت انتشار: دوم؛ ۱۳۹۶. -پرسش ۶۶۲:؛ صفحه ۳۹
منبع اصلی عربی: الجواب المنير عبر الأثير (ج ٧).
ارجاع به این صفحه
احمدالحسن(ع). پاسخهای روشنگرانه (ج ۷). مترجم: گروه مترجمان انتشارات انصار امام مهدی(ع). نوبت انتشار: دوم؛ ۱۳۹۶. -پرسش ۶۶۲:؛ صفحه ۳۹ https://ahmedalhasan.org/fa/Library/BookContent/31 - AL-JAWAB-AL-MUNIR-V7-Q662