پرسش ۹۷ - پاسخ‌های فقهی (کتاب نماز)
از WikiSavior، مرجعی مبتنی بر منابع
پرسش و پاسخ فارسی
پرسش 97:
در بحث نماز، از عبارت ایما یا اشاره، بسیار گفته شده است. آیا منظور از آن، معنای لُغویِ آن است (مانند اشاره با اعضا همانند سر، دست، چشم و ابرو) و یا کیفیت و چگونگی خاصی هنگام اضطرار و نیاز به آن در نماز وجود دارد، مانند نماز عریان، نماز متوحّل (در گل فرو رفته)، مضطجع (دراز کشیده)، مستلقی (به پشت خوابیده)، و یا کسی که ناتوان از خم شدن برای رکوع و سجود و سایر موارد می‌باشد؟
پاسخ احمدالحسن (ع):
معنای لغوی مورد نظر می‌باشد.
مطالب بیشتر در نماز
- آیا جایز است در ذکر سجود «سبحان ربی الاعظم» به جای «اعلی» گفته شود؟
- منظور از (تسبیح صغری) در ذکر رکوع چیست؟
- اگر نمازگزار پاهایش را با چیزی مثل لحاف بپوشاند، آیا این کار آسیبی به قرار دادن انگشت ابهام (شصت) بر روی زمین ـکه در نماز شرط استـ وارد میکند؟
- آیا همسطح بودن مواضع سجده شرط است؟ مثلاً اگر شخص بر سطحی ایستاده باشد که ارتفاع آن از یک آجر بیشتر باشد و موضع پیشانی پایینتر از آن باشد، آیا نمازش در این حالت صحیح است؟
مراجع
- ↑ احمدالحسن(ع). پاسخ‌های فقهی (کتاب نماز). مترجم: گروه مترجمان انتشارات انصار امام مهدی(ع). نوبت انتشار: دوم؛ ۱۳۹۶. پرسش ۹۷:
منبع اصلی عربی: الأجوبة الفقهية (كتاب الصلاة).
ارجاع به این صفحه
احمدالحسن(ع). پاسخ‌های فقهی (کتاب نماز). مترجم: گروه مترجمان انتشارات انصار امام مهدی(ع). نوبت انتشار: دوم؛ ۱۳۹۶. پرسش ۹۷: https://ahmedalhasan.org/fa/Library/BookContent/43 - FIQH-PRAYER-Q097