پرسش ۱۵۲ - پاسخهای روشنگر بر بستر امواج (ج ۲)
از WikiSavior، مرجعی مبتنی بر منابع
پرسش و پاسخ فارسی
-پرسش 152:
در قرآن کریم از آسمانها با صیغهی جمع یاد میشوند اما زمین به تنهایی! در حالی که ما میدانیم که آسمانها هفت تا و زمین نیز هفت تا است. سرّ این موضوع چیست؟ فرستنده: مختار یوسف - بصره
پاسخ احمدالحسن (ع):
بسم الله الرحمن الرحیم،والحمدلله رب العالمین. زمینهای دیگر، غیر از این زمین هستند و تاریکی آنها بیشتر و نورشان کمتر است. با توجه به این سخن رسول خدا(ص): «خداوند از زمانی که عالَم اجسام را خلق نمود به آن نظر ننموده است» وضعیت آنچه در مرتبهای پایینتر از این زمین است، چگونه است؟ و حال آنکه که در آنجا هیچ چیزی که برای شما ارزش و اعتباری دارا باشد، وجود نداشته باشد: «در نظر خداوند دنیا به اندازهی بال پشهای ارزش ندارد». این فقط یک یادآوری بود و به اختصار، کفایت میکند و فکر نمیکنم شما به تفصیل بیشتری نیاز داشته باشی. قرآن راه هدایت انسان برای ارتقا به عوالم بالایی است نه پایینی؛ پس آسمانها راه ارتقا میباشند و از همین رو، قرآن از آن به تفصیل یاد میکند؛ اما زمینها راه پسرفتِ نهی شده است و نیازی به تفصیل ندارد[۳۰۵]. سید احمد الحسن وصی و فرستادهی امام مهدی(ع)
پاورقیهای نسخهٔ فارسی
↑ [۳۰۵] از همین رو است که میبینیم خداوند داستانهای انبیا و صالحین را با تفاصیل بسیار بیشتری از داستانهای فراعنه و طاغوتیان بیان مینماید و به همین صورت تفاصیل بهشت و نعیم را بسیار بیشتر از جهنم و جحیم بیان مینماید.
مطالب بیشتر در مسائل متفرقه
- در دعای امام حسین(ع) در روز عرفه: «يَا مَنِ اسْتَوَى بِرَحْمَانِيَّتِهِ فَصَارَ الْعَرْشُ غَيْباً فِي ذَاتِهِ مَحَقْتَ الْآثَارَ بِالْآثَارِ وَ مَحَوْتَ الْأَغْيَارَ بِمُحِيطَاتِ أَفْلاكِ الْأَنْوَارِ» (ای آن که به رحمانيتش استواری يافت و عرش در ذاتش (در مقابل عظمت پروردگاریات) پنهان شد. با ظهور آثارت، همهی آثار زايل گشت و همهی اغيار را با احاطهی فلکهای انوار، محو نمودی) معنی «اغیار» چیست؟
- آفرینش جن از چه زمانی آغاز شد؟ آیا آنها از عوالم پیشین هستند یا همزمان با حضرت آدم(ع) خلق شدند؟ زندگی آنها چگونه است؟ آیا انبیا و فرستادگانی از آنها وجود دارد؟ و هر آنچه از ابتلاءها و آزمایشها بر بشر میگذرد، بر آنها نیز میگذرد؟ آیا در حرکتها و جنگها با بشر مشارکت دارند؛ یعنی در جنگ با انبیا و اوصیا(ع) یا یاری دادن آنها(ع)؟ فرستنده: مختار یوسف - بصره
- ما با اشکالی روبهرو میشویم؛ از یک طرف به خدا توکل و از طرف دیگر با سببها عمل کنیم! سخن شما در این خصوص چیست؟ فرستنده: عبدالرزاق هاشم - بصره
- خداوند متعال میفرماید: «أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَاجَّ إِبْرَاهِيمَ فِي رَبِّهِ أَنْ آتَاهُ اللهُ الْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّيَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا أُحْيِي وَأُمِيتُ قَالَ إِبْرَاهِيمُ فَإِنَّ اللهَ يَأْتِي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ وَاللهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ»[307] (آیا آن کسی را که خدا به او پادشاهی ارزانی کرده بود را نديدی که با ابراهيم دربارهی پروردگارش محاجّه میکرد؟ آنگاه که ابراهيم گفت: پروردگار من زنده میکند و میميراند. او گفت: من نيز زنده میکنم و میميرانم. ابراهيم گفت: خداوند خورشيد را از مشرق برمیآورد، تو آن را از مغرب برآور. آن کافر حيران شد؛ چرا که خداوند ستمکاران را هدايت نمیکند). تفسیر این آیه چیست؟ کسی که با ابراهیم محاجه نمود، چه کسی بود؟ آیا همان شخص کافر بود یا کس دیگری؟ و اگر کس دیگری بود، چه کسی؟ فرستنده: شعلان حسن - واسط
مراجع
- ↑ احمد الحسن(ع). پاسخهای روشنگر بر بستر امواج (ج ۲). مترجم: گروه مترجمان انتشارات انصار امام مهدی(ع). نوبت انتشار: دوم؛ ۱۳۹۴. -پرسش ۱۵۲:؛ صفحه ۱۹۶
منبع اصلی عربی: الجواب المنير عبر الأثير (ج ٢).
ارجاع به این صفحه
احمد الحسن(ع). پاسخهای روشنگر بر بستر امواج (ج ۲). مترجم: گروه مترجمان انتشارات انصار امام مهدی(ع). نوبت انتشار: دوم؛ ۱۳۹۴. -پرسش ۱۵۲:؛ صفحه ۱۹۶ https://ahmedalhasan.org/fa/Library/BookContent/25 - AL-JAWAB-AL-MUNIR-V2-Q152