پرسش ۵۱۲ - پاسخ‌های روشنگرانه (ج ۵)

از WikiSavior، مرجعی مبتنی بر منابع

فهرست
  1. پرسش و پاسخ فارسی
  2. پاورقی‌های نسخهٔ فارسی
  3. مطالب بیشتر در مسائل متفرقه
  4. مراجع

پرسش و پاسخ فارسی

-پرسش/ 512:

بسم الله الرحمن الرحیم با افرادی که نسبت به سید احمد یمانی (ع) سخن بد می‌گویند، چگونه رفتارکنم؟؟ فرستنده: امیرالدین - استرالیا

پاسخ انصار:

بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین، وصلی الله علی محمد وآل محمد الأئمة والمهدیین وسلم تسلیماً کثیراً. در این مورد بیان ذیل از سیداحمدالحسن (ع) آمده است: س/ حکم فردی که به پیامبر یا وصی فحاشی می‌دهد چیست، بعضی از نادانان هستند که به سید احمدالحسن علیه السلام وصی و فرستاده امام مهدی (ع) فحاشی می‌کنند، برخورد با این افراد چگونه باید باشد؟ ج/ حکم فردی که به پیامبر یا وصی یا سیده زهراء (ع) یا فردی که در مقام آنان مانند عباس بن علی علیه السلام و زینب (ع)، فحش دهد، قتل بعد از قطعی شدن بر اصرار وی به فحش دادن است. اما فردی که بالخصوص به من فحش می‌دهند، من از این فرد می‌گُذرم، و دشنام را با دشنام باید پاسخ داد یا بخشیدن از گناه، یکی از نادان‌ها، به مادر یکی از معصومین (ع) فحش داد، ایشان علیه السلام فرمود: (إن کنت صادقاً غفر الله لها، وإن کنت کاذباً غفر الله لک؛([۹۴]) اگر راست می‌گویی خداوند او را بیامرزد، و اگر دروغ می‌گویی خداوند تو را بیامرزد). یکی از نادان ها به امام حسن (ع) فحش داد و ایشان او را بخشید و امام حسن (ع) به او نیکی نمود، و این مسئله با امام کاظم (ع) تکرار شد و ایشان به او احسان کرد. بخشش و احسان اخلاق آنان و اخلاق پیامبران و اوصیاء (ع) است، و امیدوارم که من نیز آن گونه باشم. امام صادق علیه السلام فرمودند: (إن فی التوراة مکتوباً: یا ابن آدم، اذکرنی حین تغضب أذکرک عند غضبی، فلا أمحقک فیمن أمحق، وإذا ظلمت بمظلمة فارض بانتصاری لک، فإن انتصاری لک خیر من انتصارک لنفسک،([۹۵])در تورات نوشته شده است: موقع خشم مرا به یاد بیاور تا موقع خشمم تو را به یاد بیاورم، و به تو آسیبی نمی‌رسانم، و زمانی که ستمی به تو کردند، به یاری من نسبت به خودت خشنود باش، یاری من برای تو بهتر از یاری خودت برای خودت می‌باشد). و نسبت به یاری خداوند به من خشنودم، ایشان بهترین مولا و بهترین یاور است. ای برادران بدانید که ‌این نادانان می‌دانند که ‌این دعوت حق است ﴿وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَیقَنَتْهَا أَنْفُسُهُمْ ظُلْماً وَعُلُوّاً فَانْظُرْ کیفَ کانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِینَ﴾([۹۶]) (و با آنکه دل‌هایشان بدان یقین داشت، از روی ظلم و تکبّر آن را انکار کردند. پس ببین فرجام فسادگران چگونه بود). و خود را ناتوان تر از ناتوان دیدند در رد کردن دلایل محکم که از ثقلین قرآن و اهل بیت (ع) و از ملکوت آسمان‌ها می‌باشد، و به غیر از روپوشی از ترس شیاطین و زوزه سگان ردی نیافتند و با آن خود را پوشاندند بعد از این که حسد دل هایشان را گرفت. ﴿أَمْ یحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَی مَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَینَا آلَ إِبْرَاهِیمَ الْکتَابَ وَالْحِکمَةَ وَآتَینَاهُمْ مُلْکاً عَظِیماً﴾([۹۷]) (بلکه به مردم، برای آنچه خدا از فضل خویش به آنان عطا کرده رَشک می‌ورزند، در حقیقت، ما به خاندان ابراهیم کتاب و حکمت دادیم، و به آنان ملکی بزرگ بخشیدیم) و مثل آن ها ﴿کمَثَلِ الْکلْبِ إِنْ تَحْمِلْ عَلَیهِ یلْهَثْ أَوْ تَتْرُکهُ یلْهَثْ ذَلِک مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِینَ کذَّبُوا بِآیاتِنَا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ یتَفَکرُونَ﴾([۹۸]). (مثل او همچون سگ است که اگر به او حمله کنی، دهانش را باز، و زبانش را برون می‌آورد، و اگر او را به حال خود واگذاری، باز همین کار را می‌کند؛ این مثل گروهی است که ‌ایات ما را تکذیب کردند؛ این داستانها را بازگو کن، شاید بیندیشند)! ما خاندان محمد و خاندان ابراهیم هستیم و ما قومی هستیم که به ما حسادت شده است، و به شما سخنی را می گویم که امام ستمدیده علی بن ابی طالب (ع) به عمار بن یاسر فرمود، وقتی دید که عمار با فردی که امامت امام علی (ع) را انکار می‌کند سخن می گوید: (دعه یا عمار، فإنه علی عمد جعل الشبهات عاذراً لسقطاته؛ ([۹۹]) ای عمار، او را رهاکن، او عمداً شبهات را عذری برای سقوط خود قرار داده است). خودتان را با این ستمکاران خسته نکنید، بگذارید دروغ ببندند و افترا بزنند و آنچه را می‌خواهند معروف کنند و آنچه می‌خواهند را بگیرند، بله خداوند چه حاکم خوبی است و وعدگاه قیامت است. من دیدم و خواهم دید و فرزندانم (ع) بعد از من بدتر از آن چه پدرانم (ع) دیدند می‌بینند ﴿فَصَبْرٌ جَمِیلٌ وَاللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَی مَا تَصِفُونَ﴾([۱۰۰]). (من صبر جمیل خواهم داشت؛ و در برابر آنچه می‌گویید، از خداوند یاری می‌طلبم)! أبو عبد الله (ع) می‌فرماید: (إن قائمنا إذا قام استقبل من جهل الناس أشد مما استقبله رسول الله (ص) من جهّال الجاهلیة، قلت: وکیف ذاک ؟ قال: إن رسول الله (ص) أتی الناس وهم یعبدون الحجارة والصخور والعیدان والخشب المنحوتة، وإن قائمنا إذا قام أتی الناس وکلهم یتأول علیه کتاب الله یحتج علیه به، ثم قال: أما والله لیدخلن علیهم عدله جوف بیوتهم کما یدخل الحر والقر؛ ([۱۰۱]) قائم ما چون قیام کند از جهل مردم شدیدتر از آنچه رسول خدا صلی الله علیه و آله با آن از سوی نادانان جاهلیت روبرو شد برخورد می‌کند، عرض کردم: این چگونه ممکن است؟ فرمود: همانا رسول خدا درحالی به سوی مردم آمد که آنان سنگ و کلوخ و چوبهای تراشیده و مجسمه‌های چوبین را می‌پرستیدند، و قائم ما چون قیام کند در حالی به سوی مردم می‌آید که جملگی کتاب خدا را علیه او تأویل می‌کنند و بر او بدان احتجاج می‌نمایند، سپس فرمود: بدانید به خدا سوگند که موج دادگستری او بدان گونه که گرما و سرما نفوذ می‌کند تا درون خانه‌های آنان راه خواهد یافت). فرورفتن در باطل روش آن‌هاست، و زمانی که حق میدانگاه آن‌ها رسید، چاره‌ای به جز این ندارند، به رفتار گذشتگان خود رفتند کسانی که داود (ع) را متهم کردند که به خانمی برهنه نگاه کرد، وز کریا (ع) را به زنا متهم کردند، و مریم (ع) را به زنا متهم کردند، و محمد(ص) را به نگاه کردن به همسر فرد تربیت شده اش زید بن حارثه متهم کردند، و او را به توجه به ثروتمندان متهم کردند و اینکه در صورت فقراء بد نگاه می‌کند و از آنان دوری می‌کند، و او را متهم کردند که در اطاعت خداوند و تطبیق شریعت سستی می‌کند، تا اینکه با حالت خشم برخواستند و برایشان خطبه‌ای خواند، و علی (ع) را به جهل در جنگ ها متهم کردند با اینکه در امواج جنگ فرو رفته بود با این که هنوز به بیست سالگی نرسیده بود، و او را به نوشیدن شراب متهم کردند، او را متهم به ... کردند، و او را متهم به ... کردند. آنان در دنباله روی سیره گذشتگان‌شان (لعنهم الله) اشتباه نمی‌کنند، همان‌طور که من در سیره پدرانم (ع) اشتباه نمی‌کنم، من چیزی جدیدی نسبت به فرستادگان نیستم ﴿ قُلْ مَا کنْتُ بِدْعاً مِنَ الرُّسُلِ وَمَا أَدْرِی مَا یفْعَلُ بِی وَلا بِکمْ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا یوحَی إِلَی وَمَا أَنَا إِلَّا نَذِیرٌ مُبِینٌ﴾([۱۰۲]). (بگو: «من پیامبر نوظهوری نیستم؛ و نمی‌دانم با من و شما چه خواهد شد؛ من تنها از آنچه بر من وحی می‌شود پیروی می‌کنم، و جز بیم‌دهنده آشکاری نیستم»)! هیئت علمی أنصار امام مهدی (مکن الله له فی الأرض) استاد أبو محمد انصاری 20/ رجب/ 1431

منبع [۱]

پاورقی‌های نسخهٔ فارسی

↑ [۹۴] مناقب آل أبی طالب ج ۳: ابن شهر آشوب: ص337. وبحار الأنوار ج ۴۶ ص289.

↑ [۹۵] کافی: ج ۲ ص304.

↑ [۹۶] نمل: 14.

↑ [۹۷] نساء: 54.

↑ [۹۸] اعراف: 176.

↑ [۹۹] نهج البلاغة ج ۴ ص95.

↑ [۱۰۰] یوسف: 18.

↑ [۱۰۱] غیبت نعمانی: ص297.

↑ [۱۰۲] احقاف: 9.

مطالب بیشتر در مسائل متفرقه

مرور همهٔ پرسش‌های مسائل متفرقه

مراجع

  1. ↑ احمد الحسن(ع). پاسخ‌های روشنگرانه (ج ۵). مترجم: گروه مترجمان انتشارات انصار امام مهدی(ع). نوبت انتشار: دوم؛ ۱۳۹۴. -پرسش/ ۵۱۲:؛ صفحه ۱۷۲

منبع اصلی عربی: الجواب المنير عبر الأثير (ج ٥).

ارجاع به این صفحه

احمد الحسن(ع). پاسخ‌های روشنگرانه (ج ۵). مترجم: گروه مترجمان انتشارات انصار امام مهدی(ع). نوبت انتشار: دوم؛ ۱۳۹۴. -پرسش/ ۵۱۲:؛ صفحه ۱۷۲ https://ahmedalhasan.org/fa/Library/BookContent/28 - AL-JAWAB-AL-MUNIR-V5-Q512