پرسش ۴۶ - پاسخ‌های فقهی (کتاب روزه)
از WikiSavior، مرجعی مبتنی بر منابع
پرسش و پاسخ فارسی
پرسش 46:
در خصوص روزه گرفتن سی‌ام شعبان آمده است: «اگر با توجه به قراینی آن روز را به نیت رمضان روزه بگیرد، کفایت می‌کند». آیا می‌توانیم بعضی از مصادیق محقق شدن این علامت و قرینۀ مورد قبول یا غیر مقبول از نظر شرعی را بدانیم؟
پاسخ احمدالحسن (ع):
منظور از علامت و قرینه، هر نشانه‌ای است که این ظن که اول ماه رمضان است را تقویت می‌کند اما برای اینکه ثابت شود کافی نیست ـ‌مانند شهادت دادن فقط یک مؤمن‌ـ و همانطور که در شرایع بیان کردم بهتر و مستحب است که روز سی‌ام از ماه شعبان را به نیّت استحباب روزه بگیرد؛ اگر بعداً مشخص شد که آن روز جزو ماه رمضان بوده است، روزۀ ماه رمضان محسوب می‌شود.
مطالب بیشتر در روزه
- نظر منجمان و همانند آنها در مشخص کردن رؤیت هلال و یا معین کردن روزهای اول و آخر ماه چقدر معتبر است؟
- آیا دو ماه قمری بیست و نه روزه پشت سر هم امکانپذیر است؟
- منظور از «شفق» که در شرایع آمده است چیست: «و نه با پنهان شدن هلال بعد از شفق»؟
- در شرایع آمده است: «و نه با رؤیت هلال در روز سی‌ام قبل از زوال (اذان ظهر)». مقصود از این مطلب چیست؟
مراجع
- ↑ احمدالحسن(ع). پاسخ‌های فقهی (کتاب روزه). مترجم: گروه مترجمان انتشارات انصار امام مهدی. نوبت انتشار: دوم؛ ۱۳۹۵. پرسش ۴۶:
منبع اصلی عربی: الأجوبة الفقهية (كتاب الصيام).
ارجاع به این صفحه
احمدالحسن(ع). پاسخ‌های فقهی (کتاب روزه). مترجم: گروه مترجمان انتشارات انصار امام مهدی. نوبت انتشار: دوم؛ ۱۳۹۵. پرسش ۴۶: https://ahmedalhasan.org/fa/Library/BookContent/44 - FIQH-FASTING-Q046