پرسش ۶۵ - پاسخ‌های فقهی (کتاب روزه)
از WikiSavior، مرجعی مبتنی بر منابع
پرسش و پاسخ فارسی
پرسش 65:
اگر فرض شود که میّت می‌توانسته برخی از آنچه از او فوت شده است را قضا کند (مثل اینکه هفتۀ آخر ماه رمضان بیمار شده و در روز اول شوال شفا پیدا کرده باشد و در روز پنجم شوال نیز از دنیا برود)؛ حال آیا قضای آنچه از بیمار فوت شده بر فرزندش واجب است (در این مثال، هفتۀ آخر)؟
پاسخ احمدالحسن (ع):
این پاسخ از شرایع است: «فقط قضای روزه‌ای که میّت می‌توانسته قضای آن را به جا آورد و اهمال کرده است بر ولیّ او واجب است، مگر آنکه میّت در سفر بمیرد و روزۀ آن سفر بر وی قضا شده باشد، که قضایش بر ولیّ واجب است».
مطالب بیشتر در روزه
- آمده است: «.... و بیاعتنایی و سستی او نسبت به آن ـیعنی قضا کردن آنچه برذمۀ والدینش استـ نافرمانیِ حرام میباشد». آیا این نافرمانی فقط نسبت به پدر و مادر است و یا اجداد را نیز شامل میشود؟
- چنانچه پسر بزرگ کوتاهی کند و آنچه بر عهدۀ پدرش بوده را به جا نیاورد و شخص دیگری ـمثلاً دختر شخصِ مردهـ بخواهد به مقدار روزههایی که بر عهدۀ پدرش بوده به نیابت از او صدقه بدهد؛ آیا او میتواند چنین کند و ذمۀ پدرش بَری میشود؟
- آیا حکم تفاوتی میکند اگر پس از شفا از بیماری به آنچه او را از روزه گرفتن بازمیدارد مشغول شود (مثلا از روز اول تا چهارم شوال به سفر برود و یا به عملی مشغول شود و روز پنجم نیز از دنیا برود)؟ آیا در مثل چنین وضعیتی، قضا بر فرزند واجب است؟
- اگر کفاره یا واجبات دیگری (مانند حج، زکات و بازگرداندن حقوقی به صاحبش) بر عهدۀ میّت باشد، آیا احقاق این حقوق نیز همانند نماز و روزه بر عهدۀ پسر بزرگتر است؟
مراجع
- ↑ احمدالحسن(ع). پاسخ‌های فقهی (کتاب روزه). مترجم: گروه مترجمان انتشارات انصار امام مهدی. نوبت انتشار: دوم؛ ۱۳۹۵. پرسش ۶۵:
منبع اصلی عربی: الأجوبة الفقهية (كتاب الصيام).
ارجاع به این صفحه
احمدالحسن(ع). پاسخ‌های فقهی (کتاب روزه). مترجم: گروه مترجمان انتشارات انصار امام مهدی. نوبت انتشار: دوم؛ ۱۳۹۵. پرسش ۶۵: https://ahmedalhasan.org/fa/Library/BookContent/44 - FIQH-FASTING-Q065