پرسش ۴۱۶ - پاسخ‌های روشنگرانه (ج ۵)
از WikiSavior، مرجعی مبتنی بر منابع
پرسش و پاسخ فارسی
-پرسش/ 416:
همه می‌گویند منظور از کلمه "فصرهن" این است که آن را قطعه قطعه کن، و یکی از مفسرین می‌گوید: منظور از آن "فصیرهن الیک" به این معنا که به آن‌ها نیکی کن و غذا و آب بده تا با تو اُلفت بگیرند، و منظور از زنده کردن مردگان در این‌جا زنده کردن دل‌هاست، "إنک لا تسمع الموتی ولا تسمع الصم الدعاء إذا ولوا مدبرین" (تو نمی‌توانی مردگان را به شنیدن وادار و به کَران نِدا دهی زمانی که پُشت می‌کنند) از باب اگر فرد زنده را صدا بزنی، می‌توانی او را به شنیدن واداری، ولی زندگی برای فردی که او را صدا می‌زنی نیست (چون مرده است)، و از باب زنده کردن اجساد بعد از مرگ نیست، چون جسدهای مرده، فقط در روز قیامت یا رجعت برانگیخته می‌شوند، اما دل‌ها بیشترشان همان‌طور که می‌دانیم، بالفعل مُرده‌اند، پرسش در مورد معنای صحیح است؟؟ فرستنده: أبوذر شوقی - مصر
پاسخ احمدالحسن (ع):
بسم الله الرحمن الرحیم والحمد لله رب العالمین، وصلی الله علی محمد وآل محمد الأئمة والمهدیین وسلم تسلیماً. خداوند متعال می‌فرماید: ﴿وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ رَبِّ أَرِنِی کیفَ تُحْیـی الْمَوْتَی قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِن قَالَ بَلَی وَلَکن لِّیطْمَئِنَّ قَلْبِی قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِّنَ الطَّیرِ فَصُرْهُنَّ إِلَیک ثُمَّ اجْعَلْ عَلَی کلِّ جَبَلٍ مِّنْهُنَّ جُزْءاً ثُمَّ ادْعُهُنَّ یأْتِینَک سَعْیاً وَاعْلَمْ أَنَّ اللّهَ عَزِیزٌ حَکیمٌ﴾ ([۲۰]) (و زمانی که ابراهیم گفت: پروردگارا به من نمایان نما که چگونه مردگان را زنده می‌کنی. فرمود: آیا ایمان نداری؟ عرض کرد: ایمان دارم ولی برای اطمینان قلب می‌خواهم. فرمود: پس چهار پرنده بگیر و آن‌ها را به خود نزدیک کن سپس جزئی از هر کدام را بر کوهی قرار ده، سپس آن‌ها را بخوان که به سَمت تو می‌آیند و بِدان که خداوند عزیز و با حکمت است). پرندگان چهار تا و کوه‌ها ده‌کوه بودند. خداوند تو را بر هر خیری موفق بدارد. والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته.. أحمد الحسن أواخر صفر/ 1431 هـ
پاورقی‌های نسخهٔ فارسی
↑ [۲۰] بقرة: 260.
مطالب بیشتر در مسائل متفرقه
- السلام علیکم و رحمة الله باسم محمد و آل محمد، اللهم صل علی محمد و آل محمد، وعجل فرجهم، والعن أعداءهم ومنکری فضائلهم والمشککین فی مناقبهم. آیا توبه به هنگام برقراری امر برای سید یمانی وقبل از تسلیم نمودن پرچم به امام حجت علیه السلام برداشته میشود، یا هنگام ظهور پرچم یمانی، درب توبه بسته میشود و توبه کسی که اراده توبه دارد پذیرفته نمیشود؟ فرستنده: أحمد الخاقانی -نروژ
- بسم الله الرحمن الرحیم، اللهم صل علی محمد و آل محمد. برادران عزیزی که با سید احمد الحسن همکاری می‌کنند برایشان هرخیری را آرزو میکنم. هنگامیکه کتاب پاسخ روشنگری جلد سه را میخواندم جمله "روزهدار روزهاش را در هر روز از روزهای رمضان تمام میکند..." را ملاحظه کردم. و ملاحظه من در کلام سید احمد الحسن است که رمضان را بدون اضافه کلمه "شهر(ماه)" آوردهاست؛ زیرا در روایات اهل بیت (ع) یافتم که رمضان اسمی از اسماء خداوند است و بر ما حرام است که بگوییم رمضان آمد و رمضان رفت، و دوست دارم توضیحش را از شما طلب کنم، خداوند ما و شما را به حق محمد و آل محمد توفیق دهد. فرستنده: AbuMuhaame - فلسطین
- بسم الله الرحمن الرحیم سلام علیکم ای وصی و رسول امام أحمد الحسن الیمانی و رحمة الله و برکاته. مولایم: علی بن ابراهیم روایت نموده، از پدرش، از نضر بن سوید، از هشام بن حکم، که ایشان از امام صادق (ع) از اسماء الهی و اشتقاق آن، که الله از چه چیزی مشتق (گرفته) شده، پرسش نمود؟ گفت: حضرت به من فرمودند: (یا هشام، الله مشتق من إله، والإله یقتضی مألوهاً والاسم غیر المسمی، فمن عبد الاسم دون المعنی فقد کفر ولم یعبد شیئاً، ومن عبد الله الاسم والمعنی فقد کفر وعبد اثنین، ومن عبد المعنی دون الاسم فذاک التوحید، أفهمت یا هشام؟ قال: فقلت: زدنی، قال: إن لله تسعة وتسعین اسماً فلو کان الاسم هو المسمی لکان کل اسم منها إلهاً، ولکن الله معنی یدل علیه بهذه الأسماء وکلها غیره. یا هشام، الخبز اسم للمأکول، والماء اسم المشروب، والثوب اسم للملبوس، والنار اسم للمحرق، أفهمت یا هشام فهما تدفع به وتناضل به أعداءنا والمتخذین مع الله جل وعز غیره. قلت: نعم، قال: فقال: نفعک الله به وثبتک یا هشام. قال هشام: فهو الله ما قهرنی أحد فی التوحید حتی قمت مقامی هذا).([21]) (هشام بن حکم گوید از حضرت صادق راجع باسماء خدا و اشتقاق آن‌ها پرسیدم که اللَّه از چه مشتق است؟ فرمود: یا هشام از «الاه» و اله مألوهی (آنکه پرستشش کنند) لازم دارد و نام غیر صاحب نام است، کسی که نام را بدون صاحب نام پرستد کافر است و چیزی نپرستیده، و هر که نام و صاحب نام را پرستد کافر است و دو چیز پرستیده و هر که صاحب نام را پرستد نه نام را این یگانهپرستی است، ای هشام فهمیدی. عرض کردم: بیشتر بفرمائید. فرمود: خدا را نود و نه نام است. اگر هر نامی همان صاحب نام باشد باید هر کدام از نامها معبودی باشند، ولی خدا خود معنائی است که این نامها بر او دلالت کنند و همه غیر خود او باشند، ای هشام کلمه خبز (نان) نامی است برای خوردنی و کلمه ماء (آب) نامی است برای آشامیدنی و کلمه ثوب (لباس) نامی است برای پوشیدنی و کلمه نار (آتش) نامی است برای سوزنده، ای هشام طوری فهمیدی که بتوانی دفاع کنی و در مبارزه با دشمنان ما و کسانی که همراه خدا چیز دیگری پرستند پیروز شوی، عرض کردم آری، فرمود: ای هشام خدایت بدان سود دهد و استوارت دارد. هشام گوید: از زمانی که از آن مجلس برخاستم تا امروز کسی در مباحثه توحید بر من غلبه نکرده است). وعن أبی الحسن الرضا (ع): هو نفسه ونفسه هو، قدرته نافذة، فلیس یحتاج أن یسمی نفسه، ولکنه اختار لنفسه أسماء لغیره یدعوه بها؛ لأنه إذا لم یوصف لم یعرف، عن أبی الحسن الرضا (ع): (هو نفسه ونفسه هو، قدرته نافذة، فلیس یحتاج أن یسمی نفسه، ولکنه اختار لنفسه أسماء لغیره یدعوه بها؛ لأنه إذا لم یدع باسمه لم یعرف، فأول ما اختار لنفسه العلی العظیم؛ لأنه أعلی الأشیاء کلها، فمعناه الله، واسمه العلی العظیم هو أول أسمائه، علا علی کل شیء، دع باسمه لم یعرف، فأول ما اختار لنفسه العلی العظیم؛ لأنه أعلی الأشیاء کلها، فمعناه الله واسمه العلی العظیم هو أول أسمائه، علا علی کل شیء) ([22]). (و از ابی الحسن رضا (ع): او خودش بود و خودش، قدرتش نافِذ است، و نیازی به این که خود را بِنامد ندارد، و اما برای خود، به خاطر(نیاز) دیگران اسمائی اختیار کرد که با آن او را بخوانند؛ زیرا او اگر وصف نشود شناخته نمیشود، از ابی الحسن رضا (ع): او خودش بود و خودش، او قدرتش نفوذ داشت پس نیازی نداشت که خود را نام ببرد ولی برای خود نامهائی برگزید تا دیگران او را بآن نامها بخوانند، زیرا اگر او به نام خود خوانده نمیشد شناخته نمیشد و نخستین اسمیکه برای خود برگزید: علی عظیم بود، زیرا او برتر از همه چیز است، معنای او اللَّه است و اسم او علی عظیم است که اول نامهای اوست و برتر از همه چیز است). آقای من، از شما مسالت دارم که حقیقت توحید که جدتان امام همام جعفر بن محمد صادق (ع) در این حدیث شریف اشاره فرمودند، را به من بشناسانی، این پرسش اول. و پرسش دوم: و أبی الحسن الرضا (ع) می‌فرماید: (او خودش بود و خودش، او قدرتش نفوذ داشت پس نیازی نداشت که خود را نام ببرد ولی برای خود نامهائی برگزید تا دیگران او را به آن نامها بخوانند، زیرا اگر او به نام خود خوانده نمیشد شناخته نمیشد و نخستین اسمیکه برای خود برگزید: علی عظیم بود، زیرا او برتر از همه چیز است، معنای او اللَّه است و اسم او علی عظیم است که اول نامهای اوست و برتر از همه چیز است). از مولایم یمانی بزرگوار درخواست دارم که این حدیث شریف را طوری بیان نمایند تا به معرفت حقیقی این اسم شریف دست پیدا کنم. و پرسش سوم: آقای من یمانی، آیا معاد جسمانی است یا روحانی؟ والسلام علیک و رحمة الله و برکاته. فرستنده: عارف - عراق
- بسم الله الرحمن الرحیم وصلی الله علی محمد وآل محمد الأئمة والمهدیین وسلم تسلیماً. السلام علیک یا مولای یمانی آل محمد وعلی إخوتی أنصار الله ورحمة الله وبرکاته. أما بعد ... أمیر المؤمنین (ع) در تفسیر قرآن کریم می‌فرماید: (القرآن فی سورة الفاتحة، والفاتحة فی البسملة، والبسملة فی الباء، والباء فی النقطة). (قرآن در سوره فاتحه، و فاتحه در بسمله و بسمله در حرف باء و باء در نطقه آن است). و از آنجا که نقطه در زمان دولت اموی بر حروف گذاشته شد. مردمیکه امیر المؤمنین برای آن‌ها توضیح میداد چگونه معنای نقطه را فهمیدند؟؟ فرستنده: شمری - امارات
مراجع
- ↑ احمد الحسن(ع). پاسخ‌های روشنگرانه (ج ۵). مترجم: گروه مترجمان انتشارات انصار امام مهدی(ع). نوبت انتشار: دوم؛ ۱۳۹۴. -پرسش/ ۴۱۶:؛ صفحه ۲۹
منبع اصلی عربی: الجواب المنير عبر الأثير (ج ٥).
ارجاع به این صفحه
احمد الحسن(ع). پاسخ‌های روشنگرانه (ج ۵). مترجم: گروه مترجمان انتشارات انصار امام مهدی(ع). نوبت انتشار: دوم؛ ۱۳۹۴. -پرسش/ ۴۱۶:؛ صفحه ۲۹ https://ahmedalhasan.org/fa/Library/BookContent/28 - AL-JAWAB-AL-MUNIR-V5-Q416