پرسش ۶۴۳ - پاسخ‌های روشنگر بر بستر امواج (ج ۶)

از WikiSavior، مرجعی مبتنی بر منابع

فهرست
  1. پرسش و پاسخ فارسی
  2. پاورقی‌های نسخهٔ فارسی
  3. مطالب بیشتر در مسائل متفرقه
  4. مراجع

پرسش و پاسخ فارسی

پرسش 643:

پس از تحیت‌... از شما خواهش‌می‌کنم لطف‌نمایید، به این سؤال پاسخ‌دهید: چرا خداوند‌سبحان در قرآن کریم موضوع ولایت خاصه‌ی ائمه (ع) را به صراحت بیان نفرموده‌است؟ ولی در خصوص آیاتی که به‌طور مرتب به گوش‌مان می‌خورد مثل: «إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّه وَرَسُولُهُ....»([۱۲۳]). (جز اين نيست که دوست شما خدا است و رسول او…). این تعابیر جزو متشبهات است و از آیات محکم به شمار نمی‌رود؛ همان آیاتی که خداوند در مورد آن‌ها فرموده‌است: «هو الذی انزل علیکم الکتاب منه آیات محکمات و اخر متشابهات»([۱۲۴]). هم‌چنین حق‌تعالی فرموده‌است: «فَأَمَّا الَّذينَ في‏ قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَ ابْتِغاءَ تَأْويلِهِ وَ ما يَعْلَمُ تَأْويلَهُ إِلاَّ اللّه»([۱۲۵]). (آن‌ها که در دلشان میل به باطل است، به سبب فتنه‌جویی و میل به تأویل از متشابهات پیروی‌می‌کنند، در حالی که تأویل آن‌را جز خدای نمی‌داند). سؤال دوم: حکم کسی که ولایت‌را انکار‌کند چیست، چه وی مسلمان باشد و چه غیر‌مسلمان؟ با تشکر از شما. فرستنده: قصی السبع – عربستان سعودی

پاسخ انصار:

بسم اللّه الرحمن الرحیم و الحمد للّه رب العالمین، و صلی اللّه علی محمد و آل محمد الائمة و المهدیین و سلم تسلیماً. خداوند در قرآن به‌طور عمومی بر ولایت ائمه (ع) تصریح نموده‌است و پیامبر‌خدا (نیز آن‌را شرح داده و برای مردم تبیین فرموده‌است؛ و واضح است که پیامبر (ص) شارح و بیانگر قرآن است و آن‌چه که آن حضرت بیان‌می‌دارد «متشابه» نیست بلکه جزو «محکمات» است. خدای‌متعال می‌فرماید: «... وَ أَنزَلْنَا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَيْهِمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ»([۱۲۶]). (... و بر تو قرآن‌را نازل‌کرديم تا آن‌چه را برای مردم نازل شده‌است برای‌شان بيان کنی و باشد که بينديشند). پیامبر خدا حضرت محمد (ص) وفات نیافت مگر پس از آن‌‎‎‌که برای مردم آشکار‌ساخت که چه کسانی اولیا و حجت بر آن‌ها هستند؛ و این همان تفسیر این سخن خداوند است: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّه وَ أَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَ أُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ»([۱۲۷]). (ای کسانی که ايمان آورده‌ايد، از خدا اطاعت کنيد و از رسول و اولی‌الامر خويش فرمان‌بريد). و نیز: «إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّه وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَ هُمْ رَاكِعُونَ»([۱۲۸]). (جز اين نيست که دوست شما خدا است و رسول او و مؤمنانی که نماز‌می‌خوانند و هم‌چنان که در رکوع‌اند انفاق‌می‌کنند). و نیز آیه‌ی: «و َإِذَا جَاءهُمْ أَمْرٌ مِّنَ الأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُواْ بِهِ وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَ إِلَى أُوْلِي الأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنبِطُونَهُ مِنْهُمْ وَ لَوْ لاَ فَضْلُ اللّه عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ لاَتَّبَعْتُمُ الشَّيْطَانَ إِلاَّ قَلِيلاً»([۱۲۹]). (و چون خبری، چه ايمنی و چه ترس به آن‌ها رسد، آن‌را در همه‌جا فاش‌می‌کنند و حال آن‌که اگر در آن به پيامبر و اولی‌الامر‌شان رجوع می‌کردند، حقيقت امر‌را از آنان در‌می‌يافتند و اگر فضل و رحمت خدا نبود، جز اندکی، همگان از شيطان پيروی می‌کرديد). در میان صحابه هیچ کس نیست که ولایتی هم‌پایه‌ی ولایت خدا و پیامبر (ص) داشته‌باشد، به‌جز علی بن ابی‌طالب (ع)؛ و پیامبر (ص) در مواقف متعددی تصریح‌نموده که ولایت علی (ع) مانند ولایت او است، از جمله در حدیث مشهور و ثابت‌شده‌ی ثقلین. هم‌چنین از آن جمله‌است آن‌چه که به بریده‌ی صحابی فرمود و متن آن‌را به شما ارایه‌می‌نمایم: بریده می‌گوید: «با علی (ع) در سفر یمن همراه‌بودم و از او رفتاری ناگوار مشاهده کردم. هنگامی‌که بر پیامبر خدا (ص) وارد‌شدم و از علی (ع) یاد و از او عیب‌جویی نمودم، دیدم چهره‌ی پیامبر (ص) دگرگون‌شد و فرمود: «یا بریده الست اولی بالمؤمنین من انفسهم» (ای بریده! آیا من نسبت به مؤمنان از خود آنان برتر نیستم؟) گفتم: چرا ای رسول خدا. پیامبر خدا (ص) فرمود: «من کنت مولاه فعلی مولاه» (هر کس من مولای اویم، علی مولای او است)». علمای عامه این حدیث ‌را صحیح‌ شمرده‌اند و من بر تصحیح البانی بسنده ‌می‌کنم. وی در سلسلة‌الصحیحه ج ۴ ص 336 زیر شماره‌ی 1750 این روایت‌را صحیح‌دانسته و درباره‌ی آن گفته‌است: «این حدیث با این سند به شرط شیخین صحیح است». تأویل‌گران و شکاکان شما‌را فریب‌ندهند به این که ولایت علی (ع) در این‌جا همان یاری او یا محبت یا مواردی از این دست است چرا که حضرت (ص) آن‌را با عبارت: «الست اولی بالمؤمنین من انفسهم» (آیا من نسبت به‌مؤمنان از خود آنان برتر نیستم) تبیین نموده‌است و پس از آن نیز فرمود: «من کنت مولاه فعلی مولاه» (هر‌کس من مولای اویم، علی مولای او است)؛ یعنی ولایت علی (ع) مانند ولایت حضرت محمد (ص) است و او از خود مؤمنین نسبت به آن‌ها سزاوارتر است. سخن در این باب بسیار طولانی است و به‌خواست خدای‌متعال در جای خودش خواهد‌آمد. هیأت علمی انصار امام مهدی(ع) (خداوند در زمین تمکینش دهد) شیخ ناظم العقیلی آخر ذی الحجه/1432 هـ

منبع [۱]

پاورقی‌های نسخهٔ فارسی

↑ [۱۲۳] مائده: 55.

↑ [۱۲۴] سؤال‌‌کننده این گونه آیه‌را آورده و درست آیه به‌صورت زیر است: «هُوَ الَّذي أَنْزَلَ الْکِتابَ مِنْهُ آياتٌ مُحْکَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْکِتابِ وَ أُخَرُ مُتَشابِهات». (او است که این کتاب‌را بر تو نازل کرد بعضی از آیه‌ها محکمات‌اند، این آیه‌ها ام الکتاب‌اند و بعضی آیه‌ها متشابهات‌اند).

↑ [۱۲۵] آل عمران: 7.

↑ [۱۲۶] نحل: 44.

↑ [۱۲۷] نساء: 59.

↑ [۱۲۸] نساء: 55.

↑ [۱۲۹] نساء: 83.

مطالب بیشتر در مسائل متفرقه

مرور همهٔ پرسش‌های مسائل متفرقه

مراجع

  1. ↑ احمد الحسن(ع). پاسخ‌های روشنگر بر بستر امواج (ج ۶). مترجم: گروه مترجمان انتشارات انصار امام مهدی(ع). نوبت انتشار: دوم؛ ۱۳۹۴. پرسش ۶۴۳:

منبع اصلی عربی: الجواب المنير عبر الأثير (ج ٦).

ارجاع به این صفحه

احمد الحسن(ع). پاسخ‌های روشنگر بر بستر امواج (ج ۶). مترجم: گروه مترجمان انتشارات انصار امام مهدی(ع). نوبت انتشار: دوم؛ ۱۳۹۴. پرسش ۶۴۳: https://ahmedalhasan.org/fa/Library/BookContent/30 - AL-JAWAB-AL-MUNIR-V6-Q643