پرسش ۵۳ - پاسخ‌های فقهی (کتاب روزه)
از WikiSavior، مرجعی مبتنی بر منابع
پرسش و پاسخ فارسی
پرسش 53:
بیماری‌هایی وجود دارند که گاهی اوقات عوارضی را به همراه دارند و بیمار برخی از ادراکات خود را از دست می‌دهد تا به آنجا می‌رسد که دچار ناتوانی از شناسایی اوقات نماز و مفطرات مانند لخته شدن خون و نظایر آن می‌شود. آیا نماز و روزه و قضای آنها از بیمار ساقط می‌شود؟ یا بر عهدۀ فرزند بزرگترش است تا آنها را انجام دهد؟
پاسخ احمدالحسن (ع):
در مورد روزه در مسئلۀ بالا مشخص شد؛ یعنی به عنوان مثال اگر بیماری او تا پنج سال ادامه یافت و بیماری‌اش برطرف نشد، قضا بر عهده‌اش نیست ولی به ازای هر روز یک مُد طعام کفاره می‌دهد. اما در خصوص نماز، گریزی از به جا آوردن آن به هر صورتی که می‌تواند و مناسب وضعیتش می‌باشد و یا به جا آوردن قضای آنچه از او فوت شده است نیست؛ یا اینکه به جای او قضا شود، یا پس از مرگش از طرف او صدقه داده شود؛ و ما نباید از نماز قضا در شب قدر که خداوند با آن بر ما منّت نهاده است غافل شویم.
مطالب بیشتر در روزه
- روزه گرفتن بیمار تا هنگامی که ضرری به او نرسد صحیح است. چه کسی این ضرر را تعیین میکند؟ خود مکلف یا پزشک متخصص؟ و اگر اختلاف در تشخیص پیش آمد چطور؟ آیا نظر متخصص پذیرفته می‌شود، حتی اگر مکلف گمانی خلاف آن داشته باشد؟
- در خصوص مَرَض و بیماری که به خاطر آن روزه و قضایش ساقط میگردد، آیا منظور بیماری وخیمی است که طی آن سال منجر به فوت می‌شود؟ یا به طور مطلق منظور آن بیماری می‌باشد که منجر به فوت گردد، هر چند پس از سالیانی باشد؟
- روزههای زیادی برای قضا کردن دارد؛ از روزهایی که در سلامت بوده است و همچنین نمازهای بسیار. اکنون بیمار است و در حال درمان. حکم قضا و کفّارۀ آنها چیست؟
- منظور از «ذی العطش» (کسی که همیشه عطش دارد و تشنه است) چیست؟ یعنی کسی که می‌تواند در ماه رمضان روزه را بخورد و در برابر هر روز یک مُد طعام صدقه دهد؟
مراجع
- ↑ احمدالحسن(ع). پاسخ‌های فقهی (کتاب روزه). مترجم: گروه مترجمان انتشارات انصار امام مهدی. نوبت انتشار: دوم؛ ۱۳۹۵. پرسش ۵۳:
منبع اصلی عربی: الأجوبة الفقهية (كتاب الصيام).
ارجاع به این صفحه
احمدالحسن(ع). پاسخ‌های فقهی (کتاب روزه). مترجم: گروه مترجمان انتشارات انصار امام مهدی. نوبت انتشار: دوم؛ ۱۳۹۵. پرسش ۵۳: https://ahmedalhasan.org/fa/Library/BookContent/44 - FIQH-FASTING-Q053