پرسش ۲۰ - پاسخ‌های فقهی (مسائل متفرقه - ج ۲)

از WikiSavior، مرجعی مبتنی بر منابع

فهرست
  1. پرسش و پاسخ فارسی
  2. مطالب بیشتر در زندگی روزمره
  3. مراجع

پرسش و پاسخ فارسی

پرسش 20:

آیا موضوع غیبت، فقط برای مؤمنان حرام است یا شامل مخالفان عقیده حق نیز می‌شود؟ و آیا غیبت مخالفان جایز است؟ آیا شامل کوتاهی‌کنندگان.... و مقصّر‌ها در شناخت حق می‌شود؟ معاندان و دشمنان چطور؟ مواردی که غیبت در آن جایز است یا غیبت اجازه داده شده، چیست؟

پاسخ احمدالحسن (ع):

غیبت حرام است و منظور، یاد کردن عیب پنهان مؤمن در غیابش می‌باشد. برای کسی‌که به حق ایمان ندارد غیبت مطرح نمی‌باشد؛ ولی آنچه مطلوب است: از اخلاق مؤمن این است که اگر از عیوب پنهان مردم با خبر شود از غور کردن وپرداختن به آن بپرهیزد. گفتن عیب پنهان مؤمن در حضور مردم حتی در حضور خود مؤمن نیز جایز نیست. اگر آن را بگوید، عمداً به مؤمن اهانت نموده و این نیز مانند غیبت، کاری حرام است.

منبع [۱]

مطالب بیشتر در زندگی روزمره

مرور همهٔ پرسش‌های زندگی روزمره

مراجع

  1. ↑ احمدالحسن(ع). پاسخ‌های فقهی (مسائل متفرقه - ج ۲). مترجم: گروه مترجمان انتشارات انصار امام مهدی (ع). نوبت انتشار: اول؛ ۱۳۹۶. پرسش ۲۰:

منبع اصلی عربی: الأجوبة الفقهية (مسائل متفرقة - ج ٢).

ارجاع به این صفحه

احمدالحسن(ع). پاسخ‌های فقهی (مسائل متفرقه - ج ۲). مترجم: گروه مترجمان انتشارات انصار امام مهدی (ع). نوبت انتشار: اول؛ ۱۳۹۶. پرسش ۲۰: https://ahmedalhasan.org/fa/Library/BookContent/47 - FIQH-MISC-V2-Q020